هەندێک چیرۆکم هەن کە لەژێر ناونیشانی گەورەی هۆنوسیاددا دەمنووسین، ئێستا ناوی هۆنوسیادم کرد بە هۆنوسیاس. پاشگری -یاس، کە لە ئینگلیدا بووە بە -یاد پاشگرێکی گریکیی کۆنە بە واتای بەیت، ھۆنراوە دێت، وەک: ئیلیاس، ئەینیاس، ئۆڵۆمپیاس، تیلێماخیاس. پێشتر نەمدەزانی کە -یاس لە -یاد ڕاستترە و دوای گێڕانەوە گشتییە ئینگلییەکە کەوتبووم کە ئینگلییەکان دەڵێن «ئیلیاد» نەک «ئیلیاس» و منیش ئاوھا ئەم بەرھەمەم ناو نابوو «ھۆنوسیاد»، بەڵام کاک ڕێبوار قاسم لە کانوونی یەکەمی ٢٠٢٢دا بۆمی ڕاست کردەوە کە -یاس ڕاستترە. بۆیە لەو کاتەوە ئەم ناونیشانەم لە ھۆنوسیادەوە گۆڕی و کردم بە ھۆنوسیاس.
تاگ: هۆنوسیاس
-

یەکەم دیبەیتی هۆنوس
هۆنوسیاد: یەکەم دیبەیتی هۆنوس[1]
هۆنوسی ماک، هۆنوسی بپرس، لە ترسی دوژمنانی پرسیار ناوی خوازراوی (نادیار پەیامهێن)ی لە خۆی نا. لە ئێستا بە دواوە هەر کاتێک ناوی نادیار پەیامهێنتان دی، ئەوە هۆنوسە. بیگرن، لەسەر پرسیارەکانی پارچەپارچەی بکەن؛ لە خاچی بدەن؛ بە زیندوویی بیکەن بە قوڵفەی پۆڵادا؛ ژەهر بڕێژنە داڵانی گوێچکەکانییەوە؛ بە زیندوویی پێستەی بکەن و بیخەنە خوێیاوەوە؛ دەستی ڕاست و قاچی چەپی ببڕنەوە؛ لە ملی بدەن؛ بە ئەڵقەتایەی ئاگرین بیبەستنەوە، با نەوێرێ پرسیار بکا. مناڵەکانتان فێر نەکەن وەک هۆنوس پرسیار بکەن، نەبادا دوایی ئاسوودە ببن! نەبادا زانا و دانایان لێ دەربچێ. نەکەن مناڵ فێری پرسیار بکەن، نەبادا پێیان بڵێن ئێسکگران، نەبادا لەبەرچاوی بێڕەنگی ملشۆڕ و ملکەچە بێپرسیارەکاندا ناشرین ببن!
باوەڕت سێدارەیە، دۆگمات تەنافە، زووبە دەی
بیخە ئەستۆی من کە پرسیم، پرس بەشی خنکاندنە[2].
بەژنەکەت سێدارەیە، کەزیەت تەنافە، زووبە دەی
بیخە ئەستۆی من کە کوردم، کورد بەشی خنکاندنە[3].
نادیار پەیامهێن (کە هەر هۆنوسە، بەڵام با بڵێین کەسێکی ترە… ئا… ئا، تۆ نازانی لووتی کەمتیارە نەپرسەکان بۆ بۆنکردنی زانینخواز و بپرسەکان چەند بەهێزە! زۆربەی کاتیش کەسە نەپرسەکان لە شێوەدا هەر لە کەسە بپرسەکان دەچن، بەڵام هەندێ جار بە شێوەی جلوبەرگ و ڕوخساریاندا خۆیان جیا دەکەنەوە، ئەمانە ئەوانەن کە پلەیان وەرگرتووە و مەدالیای ئازایەتی کراوە بە ڕوخسار و جلوبەرگیانەوە و بە ئاشکرا شانازی بە زانایی خۆیانەوە دەکەن لە نەزانیدا، واتە زانان لە نەزانیدا)… نادیار پەیامهێن کەوتە گێڕانەوە:
ڕۆژێک کە لە قوتابخانەی ئامادەیی بووم، واتە ساڵی ٢٠٠٢، لە وانەیەکدا مامۆستاکەمان پرسی: «ئایا دەزانن تا ئێستا کەسێک کە مێشکی بە زۆرترین ڕێژە بە کار هێنابێ کێیە؟» خوێندکارەکان هەموو بێدەنگ بوون. مامۆستا پاش بێدەنگیی خوێندکارەکان بە بزەیەکی هەستکردن بە زیرەکییەوە وتی: «ئەنیشتاین!» مامۆستا بۆ کەمێکیش هەر تەماشای هەمووانی کرد و بێدەنگی باڵی بەسەر پۆلەکەدا کێشا. هەستێکی هەڵەشەی لەناکاو هێرشی بۆم هێنا و بۆ چرکەیەک لەشمی بە کار هێنا و خۆی دەرفیچقاند. هەستە هەڵەشەکەم لە دەممەوە پرسی: «چۆن، مامۆستا؟» مامۆستا کە خواخوای ئەم پرسیارەی بوو تا زانیارییەکانی مانۆڕ بکا، وتی: «بە کۆمپیوتەر توێژینەوەی لەسەر کراوە کە لە هەموو کەسێک زیاتر مێشکی بە کار هێناوە».
ئەگەرچی ئێمە مناڵییەکی دەوڵەمەندانەمان بە سەر نەبردبوو، بەڵام دەمێک بوو کۆمپیوتەرمان هەبوو، منیش لەچاو زۆربەی خەڵکی هەموو عێڕاقدا زیاتر لە کۆمپیوتەرم دەزانی. بۆیە کە کەسێک زاتی دەکرد باسی کۆمپیوتەر بکا، هەستێکی هەڵمەتبەرم بۆ دەهات و وای دەکرد هەست بکەم ناچارم خۆم هەڵبقورتێنمە هەموو باسێکی تەکنەلۆژیاوە، چونکە بواری تەکنەلۆژیام بە هیی خۆم دەزانی. بۆیە هەستە هەڵەشەکەم خێراتر لە پێشوو، بێ ئەوەی بۆ ڕاوێژی کۆمەڵگا باڵا توواوەکەی ناخم بگەڕێتەوە، کە ئەوکاتە ئەم کەرملەم ناو نەنابوو «هۆنوسی دووەم»، خێرا هەڵقورتایەوە و وتی: «مامۆستا، ئەوە لە کاتێکدا ڕاست دەبێ کە ئەو تاقیکردنەوەیە لەسەر مێشکی هەموو مرۆڤێکی تری سەر زەوی کرابێ و لە بەراوردی هەموواندا دەردەکەوێ ئەو لە هەموومان زیاتر مێشکی بە کار هێناوە». مامۆستا وتی: «نەخێر! چۆن وا دەڵێی؟ چۆن ئەمەت هەڵهێنجاند؟»
من لە ڕاستیدا لەو کەسانە نیم خەڵک بە درۆ بخەمەوە و دیبەیت لەگەڵ هیچ کەسێکدا بکەم، بەڵکو زیاتر تەنها خۆم بە بێدەنگی لە شتەکانی چواردەورم ڕادەمێنم و بیر دەکەمەوە. پێشم وایە ئەگەر بیرکردنەوەیەکی پێشینەم نەبووایە، هەرگیز نەمدەتوانی و نەمدەوێرا یەکسەر ئاوها بێ بیرکردنەوە لەگەڵ مامۆستاکەمدا، لەگەڵ سەرگەورەکەمدا، خۆم بخەمە ناو دیبەیتێکی وەهاوە. هەر لە مناڵیمەوە وا لە مێشکمدا چەسپێنراوە و چەسپاوە کە هەمیشە هەموو گەورەترێک لە تۆ، بە تایبەتی مامۆستاکەت، لە تۆ زیرەکترە و دەبێ لەگەڵیدا زۆر نەرمونیان بی، وەک بڵێی مامەڵە لەگەڵ هێلکەدا دەکەی، دەبێ هەرگیز نەهێڵی بشکێ! چونکە ئێمە لە لایەن کەسانی بچووکەوە فێر کرابووین کە ئەوانەی لە ئێمە گەورەترن، تەنانەت بە خودای دروستکەری هەموو جیهانیشەوە، دەبێ زۆر بە ترساوی و تۆقیوی و ملکەچی و سەرشۆڕی هەمیشە ڕێزیان بگرین، نەکا تووڕە ببن. کۆرپەی تۆقینیان هێنا و بە قوماتەی ڕێز پێچایانەوە و بە زنجیری پیرۆزی لە دڵ و مێشکمانیان کڵۆم کرد. یەکێک لە هۆکارە هەرە مەزنەکانیش ئەوە بوو کە نەبادا بوێرین پرسیارێک بکەین کە بەگژ ڕێژەی زیرەکیی و ئاستی زانیاریی مامۆستاکانماندا بچێتەوە، چونکە پرسیار گەورەترین دوژمنی فێرکارییەکانی ئێمە بوو. تا ئێستاش هەندێ جار تەنانەت کە لە هەواڵی خەڵکانی لە خۆم گەورەتریش دەپرسم، لە ناخمدا بوومەلەرزەیەک ڕوودەدا. چۆن وێرام پرسیار بکەم؟ چۆن دەبێ مناڵ لە گەورە بپرسێ؟ چۆن بە گەورەتر لە خۆت دەڵێی: «چۆنی؟» دەبێ هەمیشە ئەو لێت بپرسێ چۆنی! دونیا وەهایە و بیکە بە ئەڵقە و بیکە بە گوێتەوە. لە پەروەردەکەی مناڵیمەوە، هەمیشە هەوری قێزکردنەوە لە مرۆڤی پرسیارکەر بەسەر ئاسمانی هەرزەکاریمەوە بوو. ئەوەندە تۆقینم لە پرسیار هەبوو، کە ئەگەر پرسیاریان لە خۆیشم بکردایە نەمدەوێرا هەر پرسیارەکەش ببیستم، خۆم لێی کەڕ دەکرد، نەبادا پرسیار وەک گڕکان بپرژێ و گڕکاناوەکەیم بەربکەوێ و منیش داخ بکا. زۆر زۆری ویست تا ئەم کۆرپە نەفرەتییەم لە ناخمدا خنکاند. ئێستاش سێبەری بێشکە پیسەکەی لە دڵ و مێشکمدا ماون و وا کارێک دەکەم سێبەرەکەشی فڕێ بدەم. بەڵام ترسە هەرە گەورەکە ئەوەیە کە برا و باوک و مام و خاڵ و باپیر و باوەگەورانی ئەم کۆرپەیە، هەموویان بە چواردەورمەوەن. تا ئێستاش نەموێراوە بڵێم: «کۆرپەکەتانم کوشت و چیتر ناهێڵم دڵ و مێشکی من ببێ بە لانکە و پێگەی بەرهەمە قێزەونەکانی ئێوە. چیتر بۆتان نییە دەروونی من بۆ درێژکردنەوەی دۆگماکانتان بە کار بهێنن. چیتر ئەم دەروونەمتان نادەمێ ژەهری باوەڕە چەقبەستووەکەتانی تێدا هەڵبگرن».
ئەگەر ئێمە پرسیار بکەین لە بێڕێزیدا نییە، بەڵکو دەزانین کە نازانین و دەمانەوێ بزانین، ئەی کە گەورەکان دەزانن ئێمە نەزانین، بۆچی تووڕە دەبن؟ چ مێشکێک خۆی هەموو زانیارییەکی تێدایە کە دێتە دونیاوە؟ هەموو مێشکێک هەر بە پاکی نایە و چواردەور ژەهراویی دەکەن؟ چۆن دەبێ گەورە لە نەزانیی بچووک تووڕە ببێ؟ چۆن دەبێ دانا لە ساویلکەیی نادان تووڕە ببێ؟ ئایا بە ڕاستی ترس و تۆقین و خۆشەویستی پێکەوە کار دەکەن؟ پێکەوە دەژین؟ کوا خۆشەویستی و تۆقین پێکەوە دەژین؟ چۆن دەبێ بەهێز، کە دەزانێ بەهێزە، مانۆڕی بەهێزییەکەی بەرانبەر بێهێزان بکا؟ چۆن دەبێ ڕوناکی لە تاریکی بترسێ؟ هەمیشە نادان لە دانا و هەمیشەش تاریکی لە ڕوناکی و هەمیشەش بێهێز لە بەهێز ترساون. بەڵام تۆ، ئەی بەدبەخت، ئەی خوێندکارە بپرسە چاونەترسە ئێسکگرانەکەی دەبێ لە هەموو شوێنێک بوون و ئامادەیی خۆت، بێ ویستی خۆت، نمایش بکەی؛ تۆ، ئەی ئەو کەسەی بە ڕوواڵەت هیچ پرسیارێکت سەبارەت بە گەردوون و دۆگما و باوەڕ نییە و لە ناخیشتدا بناغەی هەموو زانیارییەکت نیشانەیەکی پرسیارە؛ تۆ، ئەی ئەو کەسەی بە ڕوخسار زۆر سەنگین دیاری و لە ناخیشدا ئەوینداری پێکەنینێکی هەمیشەییت؛ تۆ، ئەو کەسەی بە ڕوخسار ڕقت لە هەموو گۆرانییەکە و لە ناخیشتدا هەزاران گۆرانیت ئەزبەر کردووە: فەرموو مامۆستاکەت پرسیاری لێت کرد، چۆن گەیشتی بەم دەرئەنجامە؟ بۆی ڕوون بکەرەوە.
لە ڕاستیدا لەو ڕۆژانەی مامۆستا ئەو قسەیەی کرد، بابەتێکی تری وەها سەرنجی ڕاکێشابووم و چەند ڕۆژێک بیرم لێی کردبووەوە. بۆیە ئەم بابەتەم لەگەڵ مامۆستاکەمدا بەش کرد: «مامۆستا، لەم ڕۆژانەدا خزمێکم وتی: «موهیمترین دەنگ هیی ئیبراهیم تاتڵسە، لێکۆڵینەوەی لەسەر کراوە، بەخوا، داویانە لە کۆمپیوتەر! تاتڵس تەبەقەیەک لە قورگیدایە کە کەسی تر نییەتی. دەڵێن تەنها سەی عەلی ئەسغەر ئەو تەبەقەیەی هەبووە، بەڵام ئەویش مردووە» دوو سێ شەو هەر بیرم لەو قسەیە دەکردەوە. ئێ کوا، خۆ دەنگی من لە کۆمپیوتەر نەدراوە و بە تەنیشت هیی تاتڵساسەوە دانرابێ تا لە بەراوردکاریدا بزانرێ دەنگی ئەو «موهیمترین»ە. بۆیە بڕوا ناکەم ئەم زانیارییانە تەندروست بن».
باشە بۆچی هەمیشە ئەفسانەکان کۆن و دوورن؟ هەموو پەڕجووەکان کۆن و دوورن؟ بۆچی ئەفسانەی نوێ و نزیک نین؟ پەڕجووی نوێ و نزیک نین؟ بۆچی دەبێ هەر دەزووی چیرۆکێک کە نەچوو بە کونی دەرزیی لۆژیکدا هەمیشە دێرین بێ؟ ئەم دەزووە ڕزیوە هیچ قوماشێک پێکەوە گرێ نادا! هیچ بەرگێک دروست ناکا! تووڕی دەن!
مامۆستا وتی: «نا وا نییە باوکی من، تۆ هەڵە تێگەیشتووی… خۆی کە توێژینەوە لە شتێکدا دەکرێ… ژممامدمررمبەمخممهممدمم…» مامۆستا کۆمەڵێ شتی زۆری وت، بەڵام لەناکاو کۆمەڵگا توواوەکەی ناخم ڕابوو و لە ناخمدا کەوتمە گێژاوی لێپێچینەوەیەکی گەورەوە: چۆن وێرام وا بکەم؟ بۆچی ئەم قسەیەم کرد؟ تۆ کێی قسە بکەی؟ چۆن لە خۆتەوە هەڵەوەڕی دەکەی؟ چۆن دەبێ بە مامۆستا بڵێی وا نییە؟ ئەوە بۆچی هەمووان تەماشام دەکەن؟ ئێستا مامۆستا لێمدەدا! تۆ بڵێی دەرمنەکەن؟ دوایی دەڵێن باوکت بهێنە. باوکم نییە. خوێندکارەکانی چواردەورم بە پێکەنینێکی شادی و گاڵتەجاڕییەوە تەماشایان دەکردم، کوڕێک لە پێشمەوە وتی: «هەی لە تاتڵساس! وریا بە نەتفڕێنن…» هەندێک خوێندکاری تریش هەندێ شتی تریان وت. بەڵام من لەتاو دڵەڕاوکێ ناوەکییەکەم نەمتوانی بە ئاسوودەیی دەروونم بگەم تا بتوانم گوێیان لێ بگرم. دڵنیاش بووم مامۆستا هەر بۆی ڕوون دەکردمەوە کە چۆن هەڵەم، بەڵام نەمدەتوانی ببیستم، تەنها دەم-جووڵانم دەبینی. نەمدەزانی چۆن کۆتایی بەم گفتوگۆ نەخوازراوەم بدەم و سەرم لێ هاتبووەوە یەک. لەناکاو بە خێرایی دەستم هەڵبڕی و مامۆستاش فەرمووی لێم کرد، وتم: «مامۆستا، دەتوانم بچم بۆ تەوالێت؟» هەموو پۆلەکە لە پرمەی پێکەنینیان دا. خوێندکارێک وتی: «دەچێ بۆ تەوالێتەکە گۆرانی دەڵێ و پشتی برایم تاتڵس دەشکێنێ!» یەکێکی تر وتی: «کوڕە لە تەوالێتەکە ئەوەندە گوو هەڵستاوە دەنگ دەنگ ناداتەوە، لەوێش دەنگی خۆش نییە!» هەمووان بە گاڵتەجاڕییەوە تێر پێم پێکەنین و مامۆستاش بزەیەکی کرد و پاش وچانێک وتی: «بڕۆ».
مامۆستا ڕێی دام و لە ڕاستیدا کە بەرەو تەوالێتەکە دەچووم، دەمزانی ئامانجم چوون بۆ تەوالێت نییە، چونکە هەستیاریم بە بەکارهێنانی تەوالێتی تر هەیە جگە لە تەوالێتی خۆم. ئەوەندەی بیرم بێ، لە هەموو تەمەنمدا لەوەناچێ دە تەوالێتی جیاوازم تاقی کربێتەوە، بەڵام چوونم بۆ تەوالێت تەنها پاساوێک بوو بۆ خۆدزینەوە لە بوێرییە هەڵچووەکەم و ئامۆژگارییەکانی مامۆستا و گاڵتەپێکردنی هاوپۆلەکانم، کە هیچیان هاوڕێم نەبوون. لە بەردەم تەوالێتەکەدا تەماشایەکی چواردەورم کرد و چوومە پشت تەوالێتەکە و بە دزییەوە جگەرەیەکم کێشا. من پانزە ساڵی ڕەبەق لە قۆناغی پێش زانکۆ خوێندکار بووم، باڵەخانەی چوار قوتابخانەم لە سلێمانی و هەولێر گۆڕیوە و هەرگیز بێزم نەدەهات تەوالێتەکانیان بە کار بهێنم. چونکە زۆربەی هەرە زۆری گەلی کورد فێر نەکراون تەوالێت بە کار بهێنن و داوای دەوڵەتیش دەکەن. زۆرینەی خەڵکی ئەم نیشتمانە کە دەچن بۆ تەوالێت وا دەزانن ئیتر ئەوە دواهەمین جارە ئەو تەوالێتە بە کار دەهێنرێ، باکیان نییە بیشیتەقێننەوە. هەر لە خۆیەوە سیفۆن لە ژێریاندا دەشکێ! من ئەگەر هەوڵیش بدەم ناتوانم سیفۆن بشکێنم. تا ئێستاش ئەو پرسیارەم هەیە کە: هەموو مرۆڤێک دەبێ ڕۆژانە لانیکەم جارێک بچێ بۆ تەوالێت، ڕۆژ نییە نەچی بۆ تەوالێت، ئێ هەر شتێک کە هەموو ڕۆژێک بیکەی، بە شێوەیەکی سروشتی، دەبێ تیایدا باش بی. کەچی گەلێک لەو کارەدا شکستیان هێناوە کە هەموو ڕۆژ دەبێ بیکەن. ئیتر چۆن متمانە بەو کەسانە دەکەی لەم ژیانەدا کارێکیان پێ بسپێری؟ یان دەوڵەت دروست بکەن؟ یان هەر شتێکی کەمێک گرنگ بکەن؟ گەلێک نەزانن تەوالێت بە کار بهێنن، کە هەموو ڕۆژێک ناچارن بە کاری بهێنن، چۆن دەتوانن خوێندکارێکی بپرس و زانینخواز پەرە پێ بدەن؟
[1] لە ٩ی تشرینی یەکەمی ٢٠١٥دا نووسراوە، لە ٨ی ئابی ٢٠٢٠دا پێداچوونەوەی بۆ کراوە، لە ٣١ی ئابی ٢٠٢٠دا تەواو کراوە، لە ١٢ی ئابی ٢٠٢١ و ١ی شوباتی ٢٠٢٢دا پێداچوونەوەی تری بۆ کراوە.
[2] دەستکاریکراوی دێڕێکی هۆنراوەی یادگاری شیرینی هێمن موکریانی.
[3] دێڕێکی هۆنراوەی یادگاری شیرینی هێمن موکریانی.
-

هۆنوسیاس: میهرەبانەکان
هۆنوسیاس: میهرەبانەکان
پێشەکیی میهرەبانەکان[1]
ئەم ئەڵقەیە پێشکەشە بە هەر کەسێک کە ڕۆژێک لە ڕۆژان کردەوەیەکی بچووکی میهرەبانانەی بەرانبەر کەسێکی نەناس نوواندبێ، بە تایبەتی بەرانبەر مناڵێکی پەڕەوازە. ڕەنگە لای تۆ تەنها کردەوەیەکی سادە بووبێ، بەڵام لای ئەو بۆ تاتایە وێنەی میهرەبانی لە یادگەیدا هەڵدەکۆڵرێ. چونکە لەوانەیە ئەو کەسەی بەرانبەرت تا ئەو چرکەیە نەیزانیبێ میهرەبانی بە کردەوە چییە، کە تۆ پیشانیت دا، دەرگای بەهەشتێکی دەروونیی پیشان دەدەی کە هەر لەم سەر زەوییەیە و زۆر نزیکی خۆی بووە، بەڵام لەبەر چەڕەدووکەڵ و تەپوتۆزی هەڵستاوی بن پێی شەڕخوازەکانی دەوروبەر نەیدیوە. بەم شێوەیە لێی بڕوانە: تۆ تەنها پارچەیەک قوڕی دەستکرد بە مناڵێک دەدەی، ئەو دەیکا بە مرۆڤ، بە ئاژەڵ، بە درەخت، بە ماڵ، ئوتومبێل…تد. تۆ میهرەبانیی خۆت پەخش بکە و لێبگەڕێ خۆی کاری خۆی بکا.
میهرەبانی ئەوە نییە کە زۆربەی خەڵک تێیگەیشتووە، پارە بە هەژارێک، یان مناڵێک بدەی. ئەگەر میهرەبانی جۆری هەبێ، ئەوە خراپترین جۆری میهرەبانییە، چونکە هیچ هەژارێک بە پارەی خێر لە هەژاری ڕزگاری نابێ، بەڵکو زیاتر ڕۆ دەچێتە لیتاوی هەژارییەوە. ئەگەر بەرانبەر مناڵێکیش وا بکەی ئەوا وای لێ دەکەی هەر بە پەڕەوازەیی لە ژیاندا بمێنێتەوە. پارەدان بە هەژار چارەیەکی زۆر کاتیی کێشەیەکی بەردەوامە. میهرەبانییەک بنوێنە کاریگەریی قووڵی هەبێ، گۆڕانکاری لە بەرانبەرەکەتدا دروست بکا، کەمێک کاتی خۆت بەو کەسە ببەخشە، بزەیەکی دروستکەر، تەماشایەک، زانیارییەک کە لە مەودای درێژخایەندا ڕزگاری بکا. بشزانە: تەنها هەژار و بێ-مووچە پێویستی بە میهرەبانی نییە، هەموو مرۆڤێک، چەنێک دەوڵەمەند و زەنگینیش بێ، هەر پێویستی بە میهرەبانییە. لە ڕاستیدا بەم شێوەیەیە: زۆربەمان وا دەزانین ئەو کەسە تەنها لەبەر ئەوەی دەسەڵاتێک یان سامانێک یان پیشەیەک یان مووچەیەکی هەیە، ئیتر پێویستی بە میهرەبانی نییە، بۆیە هەمووان بە لایدا تێدەپەڕن و هیچ میهرەبانییەکی لەگەڵدا نانوێنن. بەڵام تۆ نەتزانیبوو، ئەویش بەدەر نییە و تینووی میهرەبانییە. بۆیە، تکایە دووراودوور بڕیار مەدە کێ پێویستی بە میهرەبانی نییە و کێ پێویستی پێی هەیە. تکایە لە پەخشکردنی میهرەبانی بەردەوام بن.
پێشتر ئەم ئەڵقەیە ناوی پیاوە میهرەبانەکەی بەر تەلاری عەتاڕ بوو، بەڵام ئەمڕۆ بڕیارم دا ناوەکەی بگۆڕم بە میهرەبانەکان. چونکە لەم چیرۆکەدا تەنها ئەو پیاوەی بەر تەلاری عەتاڕ میهرەبان نییە، ئەم چیرۆکە سەبارەت بە یەک پاڵەوانی میهرەبانیش نییە، بەڵکو سەبارەت بە خودی چەمکی میهرەبانییە: بزەکەی مامۆستا جەمال شادان، سڵاوەکەی مامۆستا جەمال عەبدول، بزە داڵغاوییەکەی مامۆستا شێرکۆ بێکەس، پۆلیسی هاتوچۆ بەئەمەگەکە و شۆفێری کرۆناکە، ئەو مامۆستایانەی کاتی خۆی بۆ چەند چرکەیەک لێگەراون هۆنوس خۆی بێ و گۆرانی ببێژێ… هەموویان میهرەبانن و هەموو میهرەبانین لە شێوەی جۆراوجۆردا.
میهرەبانەکان[2]
هۆنوسی سێیەم کە هۆنوسە فریشتەکەیە، کەوتە دووان:
من لە بری هۆنوسی ماک، هۆنوسی هۆننووس، بۆ ئێوەی جوان
ڕاست و ڕەوان، بێ پێوەنان، دێمە دووان.
ساڵی دوو هەزار، هۆنوس سیانزە ساڵ بوو، تازە چووبووە پۆلی یەکەمی ناوەندیی قوتابخانەی شۆڕشی کوڕان، ژیانی بە وەرچەرخانێکی مەزندا تێدەپەڕی. ئەم ناسکۆڵەی دایەیە شەش ساڵە لە قوتابخانەی سەرەتایی تێکەڵاوی کوردییە، هەموو ڕۆژێک، لە هەر پێنج وانەکاندا داوای لە مامۆستا جۆراوجۆرەکانی دەکرد ڕێگەی بدەن گۆرانی ببێژێ.
هۆنوس شوومە، زۆر بەدوومە،
با دانیشێ، نامانەوێ، با دانیشێ.
هۆنوس لە هیچ کامێک لە یارییە کوڕانەکاندا باش نەبوو: هەموو ڕەسمڕەسمێنێک قلووچ دەکرا، هەموو هەڵماتێنێک، دوای چینێک گاڵتەپێکران بە دەستە خوارەکەی، مایەپووچ دەکرا، هەموو چاڵچاڵێنێک دەسمینرا، هەموو گەنمگرتیجۆبڕایەک شەقشەقێنی کۆڵانی پێ دەکرا، هەموو دووگۆڵییەک دەبووە هۆی دۆڕانی تیپەکەی. هیچ مناڵێکی کۆڵان لە تیپەکەی خۆیدا هۆنوسی نەدەویست، بە بیانووی ئەوەی گوایە «لە جێمی دووەم»دا هەڵیبستێنن، دایاندەنیشاند.
سێر فێرگوسن[3] ئەوەتا لە بەردەرگای ماڵانا،
«جێمی دووەم» کامەتا لە فەرهەنگی کۆڵانا؟
هەر کەسێ لە کۆڵان یاریی کردبێ، دەزانێ کە یاریی کۆڵان زۆر بە دەگمەن «جێمی دووەم»ی تێدەکەوت، تا تۆپ دەتەقی هەر جێمی یەکەم بوو؛ یان تا دایکی مناڵی خاوەن تۆپەکە کوڕەی بانگ دەکردەوە؛ یان تا بانگی ئێوارە کۆتایی بە یارییەکە دەهێنا؛ یان هەندێ جار تا ماڵێک دەهاتنە دەرەوە و لە بەرانبەر ئەو هەموو هاتوهاوارەی لە کۆڵانەکەدا ناویانەتەوە، چینێک هەمووانیان سەرکۆنە دەکرد، ئەم سەرکۆنەیەش لە گەورەکانەوە بۆ بچووکەکان دەستی پێ دەکرد.
هۆنوسمان ناوێ، یاری نازانێ، قاچ تاکەوتاکە،
کەری گێژووێژ لە تیپدا هەر بۆ دەرکردن چاکە؛
لە ناوچەوانت نووسراوە دۆڕان،
بچۆ ژوورەوە، مەیەرە کۆڵان.
ئەم هاوسەرگیرییەی هۆنوس و دۆڕان وای کردبوو لە هیچ کۆمەڵێکدا بەخێرهاتن-لێکراو نەبێ، بۆیە ناچار زۆرتر تێکەڵاوی کچەکان دەبوو، ئەوان کەمتر سەرزەنشتی یارینەزانەکانیان دەکرد و زۆرتر چێژیان لە خودی کاتبەسەربردنەکە دەبینی، نەک ئامانجپێکانەکە. بۆیە هۆنوس لە کۆڵانیش و لە قوتابخانە سەرەتاییەکەی، زۆربەی هاوڕێکانی کچ بوون، لە هەموو یارییە بێ-سەرزەنشتکردنە کچانەکاندا باش بوو: خەتخەتێن، هێلاهۆپ، مامۆستایێنە، ماڵەباجێنە…تد.
هۆنوسی هۆننووس، دڵی کچانە،
لەگەڵ پیاو و ژن نەرم و نیانە.
هۆنوسی دڵی کچان، لەبەرئەوەی مناڵێکی بێوەی بوو، بوێر و جیاوازیش بوو، مامۆستاکان خۆشیاندەویست و دڵیان نەدەشکاند، لە پۆلاندا هەڵدەستا و لە بەردەم هەموواندا گۆرانیی دەبێژا. بەڵام هۆنوسی ئالوودەی گۆرانی، هۆنوسی گۆرانیۆس، لە سووچێکی حەوشەکەی ماڵی خۆیاندا ئەوەندەی گۆرانی بێژابوو کە مناڵانی گەڕەک و برایەکی بە تایبەتی، کە وەک هەمیشە، هەرمانی برای بوو کە بە هەموو شتێکی هۆنوس پەست دەبوو، تەواو لە گۆرانییە نەبڕاوەکانی وەڕس ببوون. زووزوو دەنگێکی بێڕەنگی هەرمان هاوارێکی دەکرد: «دە بەسە مێشکمان چوو».
ئێستا چووەتە قوتابخانەی ناوەندی، قوتابخانەی شۆڕشی کوڕان. دوای شەش ساڵ خوێندنی کوردی، خێزانەکەی لە ترسی ئەوەی کە سبەینێ فێری عەرەبی نابێ و لە زانکۆش خوێندن بە کوردی نییە و ناتوانێ کارێک بدۆزێتەوە، ناردبوویانە بەشە عەرەبییەکەی قوتابخانەی شۆڕش.
هۆنوسی عەرەب، لە قوتابخانە خەو دەیباتەوە،
«زارَ»ی عەرەبی و (زارا) خانی کورد جیا ناکاتەوە!
وەک بڵێی کۆچکردن لە قوتابخانەی سەرەتایی تێکەڵاوەوە بۆ قوتابخانەی ناوەندیی کوڕان وەرچەرخانێکی ئەوەندە کەمبەهایە، ئێستا هۆنوس دەبێ لەگەڵ زمانی عەرەبیشدا هەڵبکا، کە هیچ شتێکی وای لێی نەدەزانی. مامۆستای مێژوو و جوگرافییەکەیان یەک مامۆستا بوو، کە دەهاتە پۆلەوە و بە عەرەبی دەستی پێ دەکرد، ئەگەر نەخشەی بکێشایە، ئەوا هۆنوس دەیزانی کە وانەی جوگرافیایە، ئەگەر تا کۆتایی وانەکە نەخشەی نەکێشایە، هۆنوس بۆی دەردەکەوت کە لەوانەیە وانەی مێژوو بووبێ، لەوانەیە!
«میللەتی کورد و عەرەب هەردویەکە تەفرەقە بوون
لە جەفا و میحەنی موڵکی سەبا و یەمەنی[4]»
لە قوتابخانەی ناوەندی، سەردەمی گۆرانیبێژان و ھاوڕێی کچ و جانتای پەڕتووک و خۆقۆزکردن نەما، ئێستا کراسێکی سپی و پانتۆڵێکی ڕەش دەپۆشی و پەڕتووکەکان بە باران و ھەتاو دەخەیتە ژێر دەستتەوە. زۆربەیان خۆیان گەورەتر لە خۆیان پیشان دەدەن. دوێنێ گوێم لێبوو ئەو کوڕە دەنگی خۆی بۆڵاندبوو و بۆڵبۆڵ دەیگرماند، بۆ ئەوەی وا پیشان بدا کە دەنگی گڕ بووە. من دەنگم گڕ نەبووە، لە چاویاندا بەبەم. ئەو ڕۆژە مامۆستا کاوە دەستی لە لووتی من و ئەو کوڕەی ترەوە دا وتی: «ئادەی بزانم؟» دۆشاومژەی خستە سەر تۆپی دامێنی لووتمان و بازنەییانە پەنجەی بادا. ئەوە بە دوای چیدا دەگەڕا؟ دوایی بەو کوڕەی تری وت: «تەواو، باڵق بووی!» بەڵام ڕوویەکی کردە من و وتی: «بەڵام تۆ جارێ ماوتە!» ماومە بۆ چی؟ باڵقبوون چییە؟ دەنگگڕبوون؟ تۆ بڵێی هیی ئەوە بێ باوکم نییە؟ من وەکو ئەو کوڕەی بەشە کوردییەکە ڕیش و سمێڵم ناتاشم، تۆ بڵێی ئەو باڵق بووبێ؟ من جارێ ماومە. گەورەبوون چۆنە؟ پەڕتووکەکانم باران لێیان دەدا. من حەزم لە جانتایە، باشە ئەمانە بۆچی حەزیان لە جانتا نییە؟ دەڵێن جانتا هیی کچانە. جانتا باشە، من حەزم لە جانتایە. وس بە. خۆت لە کاروانەکە دامەبڕێنە، ڕۆژ نییە پێت نەڵێن «ھێلکەی قازی نەک مراوی»، نەکەی جیاواز بی.
«لە پێ کەوتووم و نەفسم بۆ ھەوا دەشنێ وەکو منداڵ
لە بەر پیری سەرم خۆی ناگرێت و تازە پێ دەگرم[5]»
هۆنوس لە پێ نەکەوتووە، بەڵام نەفسی بۆ یارییە کچانەکان دەشنێ. بۆ هاوڕێ کچەکانم. باڵق. بیریان دەکەم. عەیبە.
تەمەن و بەختی، سیانزە نووسراوە،
هۆنوس گەورەیە، بۆ ئیش نێرراوە.
بێوەژنەکەی دایکی هۆنوس، کە دایکی هەشت مناڵی زیندوو و دووانی مردوو بوو، کابانێکی سەرقاڵ بوو، لە پێش لەدایکبوونی هۆنوسەوە مێردەکەی مردبوو. واتە، هۆنوس هەرگیز باوکی نەدیوە و نازانێ باوک و باوکێتی چییە، بەڵام با نێوانی خۆمان بێ، وا بزانم هەر لەبەر ئەمەیە کە من و حەمەهۆنوسی دووەم زۆربەی کات لەگەڵیداین، ئەوەندەی بۆمان کرابێ شوێنی باوکیمان بۆی گرتووەتەوە، بە تایبەتی هۆنوسی دووەم کە بەردەوام تووڕەیە و ئامۆژگاریمان دەکا! بێینەوە سەر باسی بودیکا خانی دایکی هۆنوس[6]، ئەم ژنە هەر ئەوەندە فریا دەکەوت جلی ئەم هەموو مناڵە بشوا و خواردنیان بۆ ئامادە بکا. تا ئەوەندەی خۆی ئەرکەکانی بە جێ بگەیاندایە کارزان و سەلار بوو، بەڵام کە سەرپەرشتیی یەکێکی تری دەکرد کارێک بکا، لە ئەرک-پێسپاردندا زۆر بێبەهرە بوو، زۆر جار بۆ پەرداخێک ئاو سێ مناڵی دەنارد. ڕۆژێک بۆ ئەرکێک، کە منیش و هۆنوس خۆیشی بیرمان نایە چی بوو، چونکە ئێمە زیاتر هەستمان بیر دێتەوە وەک لە چییەتی شتەکان، هۆنوسی بەرەو گەڕەکی ڕزگاری نارد و دە دیناری پێی دا: دوو دیناری بۆ پاس، سێ دیناری بۆ خۆی، پێنج دیناریش بۆ تێچووی ئەرکە پێسپێرراوەکە. پاش چوار بارە و پێنج بارە کردنەوەی دایکی، هۆنوس کەوتەڕێ: دوو دینار پاس، سێ دینار خۆم، پێنج دینار کار.
«لە دەریاوە قەتاری هەوری بارشت کەوتە دووی پێشەنگ،
بەسەر سنگی چیادا چۆکی داداوە، کش و بێدەنگ…[7]»
بۆ ئەرکی دایکی، هۆنوس کەوتە ڕێ،
خوا بکا پلانی دایکی نەگۆڕێ.
ھۆنوسی ناباڵق دەرگای حەوشەی کردەوە و لەسەر سێ قادرمەکەی بەردەرگا، لەژێر سێبەری دارتووەکەدا ڕاوەستا. سەرە بەفرینەکەی جەمال شادان لە دەرگا تابووتییەکەی دواوەی مزگەوتی حاجی جەمالەوە هاتە دەرەوە. پیاوە ڕووخۆشەکە. تیشکدانەوەی چاویلکەکەی شادان ڕووی کردە هۆنوس و بە بزەیەکی هەنگوینییەوە سڵاوێکی گەرمی بۆی کرد. ئەم پیاوە هەمیشە بزە دەکا، هەمیشەش سڵاو دەکا. دەمناسێ؟ هۆنوس بە شەرمێکی مناڵانە و بزەیەکی ڕێز و پێزانینەوە بە دوو جاری خێرا دەستی بەرز کردەوە و وەڵامی سڵاوەکەی دایەوە. شادان بەرەو یەکێتیی ژنانی کوردستان لە سەری ڕۆژئاوای کۆڵانەکە و هۆنوسیش بەرەو سەری ڕۆژهەڵات کەوتنە ڕێ. ھەر ئەوەندەی هۆنوس لە سەرسووچی کۆڵانەکەیان چووە ئەودیو دیوارە بەردەنەقاڕییەکەی نوێژگەکەی مزگەوتی حاجی جەمالەوە و چاوی دایکیی لەسەر نەما، یەکودوو پلانەکەی دایکی لە مێشکی خۆیدا گۆڕی، بەم شێوەیە: پێنج دینار بۆ تەکسی، پێنجەکەی تریش بۆ ئەرکەکە، بە پێ هاتنەوە بۆ ماڵەوە.
هۆکاری بە پێ هاتنەوەشی ئەوە بوو کە بەشکو تۆزێ دەرفەتی بۆ بڕەخسێ و دوور لە سەرزەنشتی «بەسە مێشکمان چوو» بە دەم ڕێوە کەمێک گۆرانی ببێژێ. لەسەر سووچی بەرزەڕێکەی مزگەوتی حاجی جەمالەوە چووە سەر شەقامی سالم و بەرەو ڕۆژهەڵات کەمێک هەنگاوی نا تا دڵنیا بکاتەوە لەوەی چاوی دایکی لەسەر نییە. لە سەرسووچەکەی شەقامی عەلی ناجی، لەبەردەم ماڵی شێخ ڕەئوفی کوڕی شێخ مەحمودی نەمر، کە نووسینگەی دەریا بۆ تەلەفۆن و فاکسی جیهانیی تێدا بوو، بە دزییەوە کەمێک چاوەڕێی تەکسییەکی کرد. مارسیدسەکەی شێرکۆ بێکەس لە سەهۆڵەکەوە هات و لە بەردەم هۆنوسدا هێمای پێچکردنەوەی بە دەستی ڕاستدا داگیرساند و خاوی کردەوە تا بە کۆڵانە بەرزەڕێکەدا سەربکەوێ. مامۆستا شێرکۆ خۆی لە دواوە دانیشتبوو، بە چواردەوری خۆیدا لە پەنجەرەکەیەوە بە داڵغەیەکی قووڵەوە تەماشای هەموو شاری دەکرد وەک بڵێی بۆ شتێکی زۆر بەنرخ دەگەڕا. بۆ کەمێک نیگای کەوتە سەر هۆنوس، پاش وردبوونەوەیەکی کورت، نیوبزەی بۆی کرد و دیسان کەوتەوە سۆراخی نقێم و مرواریی هۆنراوەکانی مێشکی خۆی. لادایەکی تەکسی هات، هۆنوس دەستی لێی ڕاگرت و شوێنی مەبەستی پێی وت، بەو شێوەیەی پێشبینیی کردبوو، بە پێنج دینار ڕێککەوتن. سەرکەوت، دەرگاکەی دوای خۆی داخست و قیت لەسەر قەنەفەی سەرنشین دانیشت. یەکسەر پارەکەی بدەمێ؟ پاس وایە، پێشەکی دەیدەی، تەکسی پێچەوانەی پاسە، کەواتە دەبێ پێچەوانە بێ.
«شۆفێر ماشێنت ئۆدرپۆستە،
پووڵم داوە لێبخوڕە مەوەستە،
زوو بگەرە ئا ئەو چاومەستە،
چاوباز و ئەبرۆ پەیوەستە،
بمکوژێ حەقی بەدەستە،
یەڵڵە شۆفێر، یەڵڵە، دە بگە یارم، یەڵڵە[8]»
شۆفێر ماشێنت نە لاندڕۆڤێرە، نە ئۆدرپۆستە، نە شۆڤەرلێتە، نە هۆنوسیش بە داخەوە دەچێتە لای چاومەست و ئەبرۆ پەیوەست، بەڵام تکایە لێبخوڕە و بیگەیەنە شوێنی مەبەست.
لادا بە شەقامی چۆڵی سالمدا بەرەو خۆرئاوا کەوتە ڕێ، لەوبەرەوە شۆفێری هارتۆپەکەی مامۆستا جەمال عەبدول دەهاتەوە و لە فیلکەی ئیڤڵە هەڵگەڕاوەکەی بەردەم ماڵی پارێزگاردا بە دێوری وەستا تا لاداکە و کۆستەرێک و لە پشتیشیانەوە بەڕازیلییەک تێبپەڕن، مامۆستا جەمالیشی لەگەڵدا بوو. خوایە نەمبینێ. نەکا دوایی دایکم بیبیستێتەوە کە پارەکەم داوە بە تەکسی. مناڵێکی وەکو من چییە سواری تەکسی ببێ؟ تۆ بڵێی نەپرسن؟
لادا تێپەڕی و مامۆستا جەمال سڵاوی نەکرد. تەواو، مادەم سڵاوی نەکرد کەواتە نەیدیوم. ئەو هەمیشە سڵاوم لێ دەکا. تۆ بڵێی بمناسێ؟ تەکسیگێڕەکە هەر ئەوەندەی لە فیلکەکە لایدا، نیگایەکی گومانی گرتە هۆنوس کە قیتوقنج دانیشتبوو. یەکسەر پرسی: «کوا؟ پارەت پێیە؟» هۆنوس، بە ڕێزێکی مناڵانەوە لە گەورەی خۆی، یەکسەر دە دینارە چوارقەدەکەی ناو مشتی ناو گیرفانی ڕاستی پانتۆڵەکەی دەرهێنا و بە تەکسیگێڕەکەی دا، ئەویش لێی وەرگرت و دیسانەوە نیگایەکی گوماناویی تری تێی گرت و کەمێک شێوە و قەد و باڵای پشکنی. هۆنوسی بەئاگا لەم نیگایەی تەکسیگێڕەکە، نە ملی، نە چاوی بە هیچ شێوەیەک بۆی لانەدایەوە، قیتوقنج لە جامی پێشەوەی ئوتومبێلەکەوە، کە چەندین هێڵەدرزی درێژبووەوە و سێ تۆڕی مەزنی جاڵجاڵۆکە درزی تێدا بوو، تەماشای لە دیمەنی دەرەوە چەقاند. تەکسیگێڕەکە دەستی کرد بە گیرفانی ناوەوەی سەر دڵی، پێنج دینارییەکی دەرهێنا و دایە دەستی. هۆنوس وەریگرتەوە و چیتر ترسی مامەڵەکەی لە دڵدا نەما کە نەکا تەکسیگێڕەکە هەڵیبخڵەتێنێ و پارەکەی لێ بسەنێ و نەیبا، چینێکیشی تێهەڵبدا و دواتریش لە ماڵەوە تێر سەرزەنشت بکرێ. ئیتر تەواوی قورسایی خۆی و دوودڵییەکانی لەسەر شانی ڕاستی خۆی بە دەرگاکەدا هەڵپەسارد و کەوتە قووڵایی خەیاڵەوە.
تەکسی بێ قسە و بێ نقە ڕۆیشت، مزگەوتی حاجی حەسەنی لۆکەی تێپەڕاند، هەر ئەوەندەی یەک و دوو، چووە ترافیکەکەی بەر تراییەکە، کە دەبوو لەوێوە پێچ بکاتەوە. لە دوورەوە گڵۆپی سەوزی ترافیکلایتەکە بانگی دەکردن، لە بەختی تەکسیگێڕ و لە بەدبەختیی هۆنوس، ترافیک زەرد بوو، تەکسیگێڕەکە بۆ ئەوەی فریا بکەوێ بڕوا، خێرای کرد و وەک دواهەمین ئوتومبێلی سایدەکە، یەکسەر لەبەردەم ترافیکەکە دێوری کردەوە. لە دوای لاداکە پۆلیسی هاتوچۆکە بە فیکەیەک و باڵێکی هەڵبڕراوی ئەو سایدەی ئەوانی وەستاند، لەوەدا بوو سایدی بەرانبەر ڕێ بدا، لە خەستەی دێورەکەدا بە لای چەپدا، کە قورسایی ئوتومبێلەکە بەسەر لای ڕاستدا شکایەوە، دەرگای لادا لە خۆوە کرایەوە و هۆنوسی خۆهەڵپەسێریش لە ناوەڕاستی مەیدانەکەدا بەسەر ئانیشکیدا لە لاداکەوە: یەکەم جار بە گازەرەی پشتدا کەوتە خوارەوە، پاشان دوو سێ تەقلەی لێدایە سەر جادە قیرەکە. بۆ چەند چرکەیەک دەرگای سەرنشینی لاداکە جۆلانێیەکی کرد. پۆلیسی هاتوچۆ ئاگادارەکە خێرا بە چەند فیکەیەکی ئاماژەپێدەر، هەموو ئوتومبێلەکانی سایدەکانی تری ڕاگرت و بەپەلە بە دەم هۆنوسەوە هات. تەکسیگێڕەکە بە شڵەژان و شپرزەییەکی ناکاوەوە، هەر بە دەرگا کراوەیی، بێ هۆکارێکی دیاریکراو، هۆڕنێکی لێدا. لە ناوەڕاستی سایدی پێچەوانەدا ڕایگرت و لە پەنجەرەکەیەوە سەری دەرهێنا و دەستی کرد بە سەرکۆنە و وتی: «ئەوە تۆ بەشەری لە خۆتەوە دەرگا دەکەیتەوە؟» هۆنوس هەناسەی وەستابوو. ئایا هەناسە دەدەم؟ لەوە ناچێ، وا بزانم چیتر هەناسە نادەم. تەواو. تۆ بڵێی ئەگەر بمرم لێم تووڕە نەبن؟ با، وا بزانم تووڕە دەبن، دەڵێن: «بۆ مردی»؟
پۆلیسی هاتوچۆکە دوو جار کێشای بە پشتیدا، سێ جاریش بەسەر سنگیدا. لەم کاتەدا لە سایدی بەرانبەرەوە شۆفێرێکی کرۆنای هەشتا لە ئوتومبێلەکەی ترافیکە وەستێنراوەکەیەوە دابەزی و بەپەلە هات. پۆلیسی هاتوچۆکە سەرنجی هەناسەنەدانی هۆنوسی دا و بیرۆکەی ئەوە تۆقاندی کە لەوانەیە ئەم دیمەنی لەباوەشگرتنی تەرمی نەوجەوانە ببێتە گرنگترین هەواڵی ڕۆژەکەی و بۆ تاتایە چاوە ڕەشە تەواو-کراوەکانی هۆنوسی مردووی باوەشی خۆی لە بەرچاوی یادگەیدا کاڵ نەبێتەوە. تەواو، هەناسە نەما. شششششششششششش. هۆنوس لە دواهەمین چرکەکانی ژیانیدا بوو، پۆلیسی هاتوچۆکە چەند جارێکی تر لە باوەشیدا ڕایوەشاند و بە دەستێکی کێشای بە سنگیدا. شۆفێری کرۆناکە گەیشت و یەکسەر تێگەیشت کە هۆنوس هەناسەی لێ بڕاوە، بە هەڵەداوان چەند زللەیەکی خێرای لە هۆنوس دا، بە پۆلیسی هاتوچۆکەی وت: «پاڵیخە… پاڵیخە» پۆلیسی هاتوچۆکە وای کرد و شۆفێری کرۆناکەش دەستی خستە ژێر ملی هۆنوس و چەند جارێک بە خێرایی سەر و نیوەی سەرەوەی قەدی هۆنوسی هەڵبڕی و نوشتاندییەوە و پاڵیخستەوە، پۆلیسی هاتوچۆکەش یەک دوو جار کێشای بەسەر سنگی هۆنوسدا. دواجار هۆنوس هەناسەیەکی قووڵی پەلەی هەڵمژی و خێرا کەوتەوە هەناسەدان: هئهئهئهئهئهئهئهئهئهئهئهئ. شۆفێری کرۆناکە و پۆلیسی هاتوچۆکە ئاهێکی ئۆخەیان پێدا هاتەوە و بە هەردووکیان هۆنوسیان بۆ سەر شۆستەکە بردەوە. تەکسیگێڕەکە دەنگبەرزتر نەڕاندی: «کەری؟ بۆ دەرگا دەکەیتەوە؟ چۆن دەبێ دەرگا بکەیتەوە؟» پۆلیسی هاتوچۆکە بە نەرمی پرسی: «بۆ دەرگاکەت کردەوە؟» هۆنوس بە هەناسەبڕکێوە وتی: «هئهئهئهئهئهئ، دەرگام نەکردەوە، هئهئ، خۆی کرایەوە. پاڵم پیایدا دابووەوە». پۆلیسی هاتوچۆکە بە شۆفێری تەکسییە دانەبەزیوەکەی وت: «نەیکردووەتەوە، دەرگاکەت خۆی کراوەتەوە. بزانە قفڵ…» تەکسیگێڕەکە یەکسەر خۆی تووڕە کرد و نەڕاندی: «درۆ دەکا، دەرگای من عەیبی نییە. ئەو خوێڕییە دەیەوێ خۆیم بەسەردا ساغ بکاتەوە. من ئەمانە چاک دەناسم چین! خوێڕی». بە تووڕەییەوە دابەزی و بە دەوری ئوتومبێلەکەیدا ڕۆیشتە بەردەم دەرگا کراوەکەی سەرنشین و دوای پێنج شەش کۆشش، دایخست، بە پرتەوبۆڵەوە سواربووەوە و تفێکی لە پەنجەرەکەیەوە ڕۆ کرد و دەستی کردەوە بە لێخوڕین. هەمووان بۆ چەند چرکەیەک تەماشای لایتە خێلەکانی پشتی لاداکەیان کرد و لە هەڵوێستی تەکسیگێڕەکە سەریان سووڕ ما. وردەوردە وێنەی تەکسییەکە لە بەرچاوی بینەرەکانیدا بچووک دەبووەوە. لەناکاو دەرگای سەرنشینەکەی دیسان کرایەوە، بەڵام شۆفێرەکەی هەر پێی لێنا و ڕۆیشت، لە پێلێنانەکەدا دەرگای سەرنشینەکەی دیسان داخرایەوە. پۆلیسی هاتوچۆکە لەبەرخۆیەوە وتی: «ئەوە خۆ… ڕاستی کرد… دەرگاکەی ئەوەتا…» شۆفێری کرۆناکەش کە ئەبڵەق بە دیار وێنە دوورکەوتووەکەی لاداکەوە وەستابوو، لەبەرخۆیەوە وتی: «هەی لەو… دەرگاکەی… ژمارەکەی بگرە…» پۆلیسی هاتوچۆکە دەستی بە گیرفانیدا کرد و وتی: «پاکەتە جگەرەکەم… قەڵەمەکەم پێیە…» شۆفێری کرۆناکە بەپەلە وتی: «بیگرە، ژمارەکەی، من نایبینم… بۆم ناخوێنرێتەوە» پۆلیسی هاتوچۆکە پرسی: «تۆ پاکەتی جگەرەت پێیە؟» شۆفێری کرۆناکە وەڵامی دایەوە و وتی: «نا، من جگەرە ناکێشم. جگەرەت بۆ چییە؟» پۆلیسی هاتوچۆکە وەڵامی دایەوە و وتی: «جگەرەم ناوێ، سیمەکەیم دەوێ ژمارەکەی لەسەر بنووسم» شۆفێری کرۆناکە وتی: «ناوەڵا…» هەردووکیان تەماشایەکی پرسیارئامێزیان گرتە هۆنوسی دەست مێروولەکردووی زریکەکردووی تازە-ژیاوە، بەڵام هەردووکیان پرسیارەکانیان گەڕاندەوە و نەیانکرد. دوای چەند چرکەیەکی نائومێدی پۆلیسی هاتوچۆکە تەماشا دووربینەکەی بە سەرلەقانێک کۆتایی پێ هێنا و لەبەرخۆیەوە وتی: «خوا بۆت بنێرێ!» شۆفێری کرۆناکەش دوای هەناسەدانەوەیەکی ساردی نائومێدی وتی: «ئامین!»
لە دوورەوە دوو کۆستەر و مازدایەک و بەڕازیلییەک و داتسۆنێک و لادایەک دەستیان کرد بە هۆڕن-لێدان بۆ پۆلیسی هاتوچۆکە تا ڕێگەیان بدا. شۆفێری کرۆناکە دەستێکی هاوسۆزی بە سەری هۆنوسدا هێنا و گەڕایەوە بۆ ئوتومبێلە دەرگا-کراوەکەی. پۆلیسی هاتوچۆکەش بە ئەمەگەوە کەوتەوە ڕاپەڕاندنی ئەرکەکانی خۆی و سایدەکانی ڕێ دا. کرۆناکە دواهەمین ئوتومبێل فریا کەوت بڕوا. هەمووان کە بە لای هۆنوسدا تێدەپەڕین خاویان دەکردەوە و تەماشایەکیان دەکرد.
هۆنوس هەڵستایەوە سەر پێ. دەتوانم هەڵبستم. بەرەو خۆرهەڵات و ڕوو لە شاخی گۆیژە بە شەلەشەل و قۆڵی ڕاست لە ئامێزی قۆڵی چەپیدا لۆژاندی. چەند کەسێک کە لە دوورەوە بۆنکەری ڕووداوەکە بوون، تەماشای پرسیارئامێزیان دەگرتە هۆنوس، بەڵام کەس هیچی لێی نەپرسی. تا هۆنوس دوورتر دەکەوتەوە، تەماشای پرسیاراویی خەڵکیش کاڵتر دەبوونەوە.
بە ئانیشکی بریندار و شەقشەق لەرزیوەوە، چاوبەفرمێسک، دەرکراو لە تەکسیی لادا، ڕۆیشت تا گەیشتە بەردەم تەلاری عەتاڕ. هۆنوسی هۆننووس هۆنهۆن دەگریا و نەشیدەویست خۆی دەربخا، بەڵام زریکەی ئازارەکەی ئانیشکی ئەوەندە بەسوێ بوو کە فرمێسکی لەناو چاویدا بۆ دەستەمۆ نەدەکرا، وردەوردەش هەنگاوەکانی قورستر دەبوون. لە بەردەم سەرتاشخانەی کوردستانی نوێدا پیاوێکی بینی، پیاوەکەش ئەوی دی، هێزێکی موگناتیسیی شارراوە سۆزی هەردووکیانی لە یەک ئاڵاند، پیاوەکە میهرەبانانە بەرەو ڕووی هات و دەستی کردە ملی و دڵی دایەوە، پرسی: «کوڕم چی بووە؟» هۆنوس لە بەردەم قاپیی پیاوێکی بەسۆز، کە بە تۆنێکی بەسۆزەوە نەقیزەی پرسیاری بەسۆزی ئاژنییە هەستە تێکەڵاوەکانییەوە، یەکسەر لە پرمەی گریانی دا و سکاڵائاسا چیرۆکەکەی بۆی گێڕایەوە. پیاوە میهرەبانەکە بە پەستییەکی میهرەبانانەوە تچکێکی پەژارەی لە دەمییەوە دەربڕی و باوەشێکی کرد بە هۆنوسدا و وتی: «تچکم، کوڕم، قەیناکە گوێی مەدەرێ». پاش کەمێک، بە پانتایی هەردوو پەنجەگەورەکانی فرمێسکەکانی سەر گۆنای هۆنوسی سڕی. هۆنوسیش هەنسکی گەورەی پاش ڕیزێک هەنسکی بچووکی دەردەبڕی. بۆ چەند چرکەیەک، کە دەتوانم بڵێم خولەک زیاتریش، کاتەکە هەر وا ڕۆیشت. پیاوە میهرەبانەکە دواتر وتی: «کوڕم ژیربەرەوە. قەیناکە».
«تۆ وەکو چیای ئاگری
لە بەر تەوژم و با و تۆفان
سەخت و ڕەق و پێداگری
لە ئاست ئەم داخ و دەردانە
بەهیممەت و خۆڕاگری[9]»
دوای چەند هۆنراوە هەنسکێکی هۆنوسی تازە هەرزەکار، پیاوە میهرەبانەکە میهرەبانانە وتی: «کوڕم تۆ پیاوی، نابێ بگریت!»
تۆ پیاوی، نابێ بیری کچ بکەی؛ نابێ کەس بزانێ کە بیری کچەکانی هاوڕێت دەکەی؛ نابێ کەس بزانێ لە ناخدا چەند هەست بە تەنیایی و پەڕەوازەیی دەکەی؛ نابێ کەس بزانێ وەک ئەوان نیت. تۆ پیاوی، دەبێ وا پیشان بدەی وەک هەموویان وای.
پیاوە میهرەبانەکە دەست لە ملی هۆنوسدا، بەرەو تەنیشت دوکانە مەڕمەڕە پرتەقاڵییە گران-دیارەکەی بەیار پێشڕەویی کرد، لەوێدا لەسەر قادرمەیەک هۆنوسی دانیشاند و خۆیشی لە تەنیشتییەوە دانیشت و دەستی کردە ملی. پێی وت: «مەگری سەرخڕ گیان، تۆ سەیری ئەم قژە خاوە جوانە، خۆزگە کوڕەکەشم وەک تۆ قژی خاو و جوان بووایە. کوڕەکەم قژی لوولە، ئەوە ئێستا لە سەرتاشخانەکەیە، سەری بۆ دەتاشن» ئینجا هارتر دەبێ. «کوڕی من بوویتایە قەت نەمدەبردی بۆ لای دەلاک. تۆ وەک مناڵانی تر کە قژت بۆ دەتاشن هار دەبی؟» هۆنوس بە بزەیەکی تێکەڵ بە دوودڵی و شەرمەوە وتی: «منیش حەز دەکەم قژم درێژ بێ»، پیاوەکە پێی وت: «ئێ مەیتاشە، بە باوکت بڵێ با نەتبا بۆ لای دەلاک»، هۆنوس پێی وت: «باوکم نییە»، پیاوەکە بێدەنگ بوو و بۆ چەند چرکەیەک هیچی تری نەوت و نەپرسی، پاشان هەڵستا و بۆ بەر دوکانی وشکەفرۆشییە بچکۆلەکەی تەنیشت دوکانە مەڕمەڕەکەی بەیار ڕۆیشت، بە هۆنوسی وت: «شتێکت بۆ دەکڕم. حەزت لە چییە؟» هۆنوس خێرا ویستەکانی خۆی قووت دایەوە و وتی: «سوپاس، هیچ!» پیاوەکە وتی: «نابێ! نەستەلەیەکت بۆ دەکڕم»، هۆنوس شەرمنانە و هێورانە وەڵامی دایەوە: «نا، سوپاس»، پیاوەکە دیسان پێداگریی کرد و وتی: «نا، شتێکت هەر بۆ دەکڕم. ساردییەکت بۆ دەکڕم»، هۆنوس وردەوردە وەڵامەکانی خۆڕانەگرتووانەتر دەبوو، وتی: «نا، سوپاس»، پیاوەکە پرسی: «ساردی یان نەستەلە؟ کامیان؟ دەبێ یەکێکیان هەڵبژێری»، هۆنوس وردەوردە پەکی دەکەوت و وتی: «نا، سوپاس، بەخوا». پیاوەکە بە بزەیەکەوە وتی: «دە خێرا پێم بڵێ، با کوڕەکەم نەیەت و پێی بزانێ، دوایی ناهێڵێ. ساردی یان نەستەلە؟» هۆنوسی بەردەم دوو بەرداشی یەک لە یەک شیرینتر، پاش بیرکردنەوەیەکی خێرا، بە دەنگێکی زۆر نزمی شەرمنانەوە وتی: «…اردی». پیاوەکە پرسی: «چی؟ ساردی؟» هۆنوس وتی: «بەڵێ».
پیاوە میهرەبانەکە چوو ساردییەکی هەڵپچڕاوی لە دوکانەکەوە بۆی هێنا و دای بە هۆنوس.
هۆنوس بە ساردی لە ساردیی سارد قومی دا. دایکم بمبینێ تووڕە دەبێ. نابێ کەس شتم بۆ بکڕێ. چۆن ڕازی بووم؟ بزانە سەری شووشەکە نەقرنجاوە؟ دەڵێن ئەگەر قرنجابێ نابێ بیخۆیتەوە. نا نەقرنجاوە. میهرەبانییەکەی لە هیی کاک ژیلوانی دراوسێمان دەچێ. خێرا بیخۆرەوە. نا، خێرا نا، دوایی دەڵێن بۆ ساردی گریاوە. خاو بیخۆرەوە.
هۆنوس چەند کورتەقومێکی تری لە پیپسیکۆلاکە دا.
کات بۆ ناڕوا؟ پیاوەکە چاوەڕێم دەکا تەواو ببم. چی بکەم؟ خێرا قومی لێ بدە. تۆ بڵێی بیر لە چی بکاتەوە؟
یەک دوو قومی خێرای لێ دا.
قوڕگم بەستی. ئای. وا خۆت پیشان مەدە کە ئەوەندە ناسکی، ئەو کوڕەی کۆڵانی پشتەوەم دی پیپسییەکی هەڵپچڕی و بێ دەملێبەردان هەمووی خواردەوە. ئەو هەر خۆی لەشی تۆکمە و بەهێزە، من وا نیم، هەموو گیانم ئێسقانە. من بەهێز نیم. وا بزانم ئەگەر باوکت هەبێ بەهێز دەبی، وایە؟ زۆربەی مناڵان کە دەبینم یەکسەر دەزانم باوکیان هەیە یان نا، یان شەڕانین و دەیانەوێ لێت بدەن، یان زۆر بەڕەوشت دیارن، زۆربەیان بیر لەو قسەیە دەکەنەوە کە دەیڵێن، بەڕێزتر قسە دەکەن. لە ترسدایە؟ هەموو کاتێکیش نایەنە دەرەوە.
پیاوە میهرەبانەکە لای سەرتاشخانەکەوە لە لایەن ژنەکەیەوە بانگ کرا، بەرەو ئەو جووڵا[10]، گەڕایەوە، دەستێکی کردەوە ملی هۆنوس و وتی: «من دەڕۆم، دەبێ بڕۆم. ئەوە ژنەکەم و کچەکەم و کوڕەکەمن. دیارە کوڕەکەم تەواو بووە. دەبێ بڕۆم. کەس پێی وتووی لە ژاپۆنی دەچی؟» هۆنوس بزەیەکی کرد و بە شەرمەوە پێی وت: «هەموو کەس» جۆگەلە داچۆڕاوەکەی فرمێسکەکەی بە ڕوومەتییەوە دیار بوو. پیاوەکە وتی: «فرمێسکەکانت بسڕە با کچەکەم بە گریانەوە نەتبینێ. کە ساردییەکەشت تەواو کرد، هەر شووشەکەی بخەرەوە ناو ئەو سنووقە. پارەکەیم داوەتێ. مەگری بەقوربان، تۆ پیاوی».
تۆ پیاوی، بۆ کچ مەگری. زۆر ناقۆڵایە بە تەنیا لە شوێنێکی دوور لە ماڵی خۆتان دابنیشی و پیپسیکۆلا بخۆیتەوە. سوپاسی بکە.
- زۆر سوپاس.
بۆ پیپسیکۆلاکەش.
- بۆ پیپسیکۆلاکەش.
پیاوە میهرەبانەکە میهرەبانانە بە بزەیەکی شیرینەوە وەڵامی دایەوە: «سوپاسی ناوێ بەقوربان. دەی تەوقەکەمان». دەستی بۆ تەوقە هێنا. دەستی ڕاست. بریندارە. قەیناکە. هۆنوس دەستە بریندارەکەی بە ڕاڕایی بۆ پیاوەکە درێژ کرد و ئەویش کە دەیزانی ئەو قۆڵەی ئازاری هەیە، بە نەرمونیانی تەوقەی لەگەڵیدا کرد، پیاوە میهرەبانەکە بزەیەکی کرد و وتی: «ئادەی پێبکەنە؟» هۆنوس سەری شەرمنی داخست. پیاوەکە دیسان وتییەوە: «دەی پێبکەنە» هۆنوس بە سەرداخراوی بزەیەکی کرد. بەڵام شاردییەوە. پیاوە میهرەبانەکە ئاگادار لە بزەکەی، دەستێکی بۆ چەناگەی هۆنوس برد و کەمێک ڕوخساری هۆنوسی بەرز کردەوە. بزەی هۆنوس دەرکەوت. هەردووک بزەیان گۆڕییەوە.
«زەردەخەنەی مانگ دەرکەوت بە ڕوونی،
تا گەشبینم کا دوای ئاوابوونی[11]»
هەنسک، کوایت؟ نابێ بەس بزە بکەم، دەبێ گریانەکەم پێوە دیار بێ. نا، وتی تۆ پیاوی. با کچەکەی نەتبینێ. مەگری بۆ ئانیشکت؛ مەگری بۆ ئازار؛ مەگری بۆ کچ. بزە بکەم؟ پێبکەنم؟ نا، زۆر نا، مەهێڵە ددانت دەربکەوێ، با کەس نەزانێ لە کەروێشک دەچیت. تۆ بڵێی ئەمیش گاڵتەم پێ بکا لەسەر ددانە کەروێشکییەکەم؟
هۆنوس بزەیەکی فراوانتری کرد و ددانە کەروێشکئاساییەکانی دەرکەوت. پیاوە میهرەبانەکەش بزەیەکی شیرینی کرد و دەستێکی میهرەبانی هێنا بە ڕوومەتیدا و پێی وت: «ددانیشت زۆر جوانە، سەرنجم دا دەیشاریتەوە، مەیشارەوە، خۆزگە ددانی من وەک هیی تۆ جوان بووایە. خواحافیز». هۆنوس بە شەرمەوە و لەژێر زمانەوە وتی: «خوا’افی…». پیاوەکە بەرەو کچەکەی و ژن و کوڕە قژلوولەکەی ڕۆیشت.
خۆزگە برام بووایە.
پاش تەواوکردنی پیپسیکۆلاکە، هۆنوس شوشەکەی خستە ناو سنووقی پیپسییەکەی بەردەم دوکانەکە، بۆ چرکەیەک نیگایەکی گومانی گرتە خاوەنی دوکانەکە، ئەویش تەماشایەکی کرد و سەرێکی (کێشە نییە)ی بۆ لەقاند، پاشان بەرەو گۆڕەپانی پاسەکانی مەسڵەحە کەوتە ڕێ.
خەڵک دەزانن قۆڵم بریندارە؟ چۆنت زانی بریندارە؟ با، هەست بە خوێن دەکەم لەناو ئانیشکی کراسەکەمدا. ئێستا بەیەکیشەوە دەنووسێ، دوایی ئازاری دێ، کراسەکە لێی نابێتەوە. ئەی قاچم؟ نازانم، لەوانە نییە. با، ئەوەتا ئەویش پێوەی نووساوە. شوختێکی تر دەکەوێتە سەر ئەژنۆم. باشە من وەکو چلوورەفرۆشەکە شوختەکانم لە دەموچاومدا نییە. شوخت نیشانەی هارییە. چلوورەفرۆشەکە هارە؟ ئێمەی زۆر خۆشدەوێ. تاکە کەسە لە کۆڵاندا کە ڕێگەم لێ ناگرێ یاری بکەم. چونکە خۆی خەڵکی کۆڵانی ئێمە نییە. بچمەوە بۆ ماڵەوە؟ یان بچم ئەرکەکەی دایکم جێبەجێ بکەم؟ ئەرکەکە.
«هەڵسە ئەی لاوی نیشتمانیی کورد!
سەردەمی هەڵسان هەرکەسێ نووست، مرد!
پێویستی پیرۆز، بەڵام سەخت و ورد
چاوەڕوانتە.. هەڵسە دەستوبرد![12]»
هۆنوس، هۆننوس، پاڵەوانە ناسکەکەمان، بۆ ئەو ئەرکەی دایکی پێی سپاردبوو چوو و ئەنجامی دا. دواتریش بە دەم گۆرانیبێژانەوە، وەک خۆی دەیویست، بۆ ماڵەوە گەڕایەوە. لە ماڵەوە پێی زانی کە دایکی برایەکی تریشی بۆ هەمان ئەرک ناردووە. بەڵام باش بوو ئەو لە بیری چووبووەوە و نەیکردبوو. هۆنوس هەرگیز نەیهێشت دایکی و براکانی و خوشکەکەی بەم بەسەرهاتە بزانن.
دوایی دەڵێن بۆچی دەرگاکەت کردەوە.
[1] لە ڕێکەوتی ١٠ی حوزەیرانی ٢٠٢٠دا نووسراوە. لە ١ی شوباتی ٢٠٢٢دا پێداچوونەوەم بۆی کردووە.
[2] لە ١٦ تا ٢١ی مایسی ٢٠١٩دا نووسراوە، لە ١٠ی حوزەیرانی ٢٠٢٠دا پاکنووس کراوە، لە ٤ی ئابی ٢٠٢١دا و دواتر لە ١ی شوباتی ٢٠٢٢دا پێداچوونەوەی بۆ کراوە.
[3] ئەلێکس فێرگوسن: (١٩٤١- ) ڕاهێنەری پێشووی یانەی مانچستەر یونایتدی تۆپی پێ.
[4]هۆنراوەی قەدری من چەندە لە لای دەوڵەتی دنیایی دەنیی نالی.
[5]هۆنراوەی لە ناکەس کارییا، خاکم بە سەر، ڕۆیی بە با عومرمی مەحوی.
[6] پێشتر بە هەڵە دایکی هۆنوسم لەگەڵ دایکی دیاسدا تێکەڵ کردبوو، دایکی دیاس ناوی ئایۆیە، نەک هۆنوس، دایکی هۆنوس ناوی بودیکایە. لەو فایلە دەنگییەشدا کە ئەم چیرۆکەم خوێندووەتەوە و لە ئینتەرنێتدا بڵاوم کردووەتەوە، بە هەڵە دەڵێم: «ئایۆ». تکایە بمبوورن، ڕاستەکە بودیکایە.
[7] هۆنراوەی هەوری پایزی گۆران.
[8] گۆرانیی یەڵڵە شۆفێری حەسەن زیرەک.
[9] هۆنراوەی گریانی ڕونووی هێمن موکریانی.
[10] پێشتر بە هەڵە وشەی «شەتەک»م بە کار هێنابوو، بەڵام بەمەی ئێستا گۆڕیم.
[11] هۆنراوەی گوزارشتێکی نەوا موکرجی.
[12] هۆنراوەی بەری بەیانەی گۆران.
-

هۆنوسیاس: پزیشکی چێشتەنگاوێک
پێشەکی[1]
نەوا موکرجی
هۆنوس زۆر جار گێڕەرەوە و کەسێتیی چەقی ئەم چیرۆکانەیە، تا ڕادەیەکی زۆر وێنەی وێژەیی خۆمە. پاشگری -یاد پاشگرێکی گریکیی کۆنە بە واتای داستان، وەک: ئیلیاد، ئەینیاد، ئۆڵۆمپیاد، تیلێماخیاد. زۆربەی ئەم چیرۆکانەم لە کات و ساتی جیاوازدا نووسیوەتەوە و پەیوەندییەکی زۆریان بە یەکەوە نییە، جگە لەوەی چەند کەسێتییەکیان تێدایە و هۆنوس کۆیان دەکاتەوە. زیاتر هەندێ یادداشتی خۆمن و لە کاتی خۆیاندا بە زمانی ئاسایی نووسیومنەتەوە، بەڵام کە زیاتر پڕۆڤەی هونەری نووسینم دەکرد، وردەوردە ئەم نووسینانەم چاک کردووە و زمانێکی وێژەییانەم پێیان بەخشیوە. لە ماوەی ڕابردوودا زۆر هەوڵم داوە ئەم کورتەچیرۆکانە بە یەکەوە بلکێنمەوە و ڕۆمانێکی لێ دروست بکەم، بەڵام لەبەر سەرقاڵی و کەمیی کات نەمتوانیوە. وا لەم پەڕتووکەدا وردەوردە کۆیان دەکەمەوە. هیوادارم خوێنەری بەڕێز چێژیان لێ ببینێ، سوپاس بۆ کات و خوێندنەوەتان.
نەوا
[1] لە ڕێکەوتی ٩ی ئایاری ٢٠٢٠دا نووسراوە.
پزیشکی چێشتەنگاوێک[1]
با هۆنوس خۆی بێ بیگێڕێتەوە،
نەکا ڕووخەرتە بیبیستێتەوە.
ساڵی دوو هەزار و چواردە لەبەر هەر هۆیەک بووبێ چووم بۆ هەولێر. دکتۆر هۆبینی برام، کە دکتۆری پێستە… بەڵێ دکتۆرێکی باش و زیرەکە و نۆڕینگەکەشی لە سلێمانییە، بچن بۆ لای، بەڵام هەلەکە مەقۆزنەوە تەنها بۆ ئەوەی پارەتان لێ وەرنەگرێ بچن پێی بڵێن گوایە برادەری گیانیبەگیانیی هۆنوسین! بەڵێ، بەڵێ، مشتنووقاو هەبووە وای کردووە: تا پارە بمێنێ چرووکیش دەمێنێ!
تا پارە هەبێ، چرووک چەلەنگە
کە پارە نەما، ون و بێڕەنگە
«هۆنوس گیان، کارێکی وەزارەتی تەندروستیم هەیە، بۆت دەکرێ بچی بۆم جێبەجێ بکەی؟» هۆبین وەها دووا. «نۆکەرتم دکتۆر» هۆنوس وەها دووا. لەوانەشە وەهام نەوتبێ، چونکە من دەزانم کە تەنها یەک کەرم، نۆ نیم.
هۆنوسی هونەرمەند لە هەولێری هاتی هەواری هەڵدا و هاریی خۆی تەواو کرد. پاشان بە چاکەت و پانتۆڵی فیت-بەبەر و تەڕپۆشەوە خۆی کرد بە وەزارەتی تەندروستیدا: وەزارەتی تەندروستی و باڵەخانە ناتەندروستەکەی!
بەشێک لە کارەکانم تەواو کرد و ئەرزوحاڵ گەیشتە ژووری یەکێک لە بەڕێوەبەرەکان، ئافەرین، بۆی چووی! ڕێک وایە، قەت نەبووە بەڕێوەبەر لە هیچ فەرمانگەیەکی حکومیدا لەوێ بێ. لەگەڵ زۆر کەسی تردا چاوەڕێمان کرد.
هۆنوسی گوێشل گوێی هەڵخست بۆ خەڵک
بەڵکو ببیستێ دوو نوکتەی بەکەڵک
بەڵام زۆربەیان کەمخوێنەوار بوون
خەڵکی ئاوایی و دەرەوەی شار بوون
هیی پارێزگای تر دووان سیانێ هاتوون
پێش کاروانکوژە لە بەردەرگا بوون
بۆ کاری پێویست چووبوونە ئەوێ
لەبەر کارڕایی نەنووستوون شەوێ
لە ڕێڕەوە تەسکەکەی بەردەم پرسگەکەی ژووری بەڕێوەبەردا کورسییەکی ئەتککراوی هەتەر و مێزۆچکەیەکی لێبوو، پیاوانە لەسەر کورسی دانیشتم و ئانیشکم بەسەر مێزۆچکەکەدا داپەسارد. خەڵک دەهاتن و دەچوون و سۆراخیان لێم دەکرد: «ئەوە ژووری کاک وریا کامەیە؟» وەڵامیانم دەدایەوە و دەموت: «بەم ڕاڕەوەدا، یەک ژوور پێش کۆتایی» یەکێکی تر و یەکێکی تریش…
هونەرمەندە قاچاخچییەکەی وەزارەت،
گێچەڵێکت تووش دەکا ئەم مەیلە هارەت!
ژوورەکان چاک فێر ببووم، چونکە وەک تۆپ لە نێوان ژوورەکاندا پاسپاسێنی چاکم پێ کرابوو.
کوڕێکی گەنجی بیست و دوو ساڵان وەستابوو، لەژێر چاوەوە زووزوو سەیرێکی دەکردم. لەوانەیە گۆرانییەک، چاوپێکەوتنێک یان ڤیدیۆیەکی منی دیبێ، گرنگ نییە. پاش کەمێک سەرم لە گۆشەی باڵ و باسکمدا بەسەر مێزەکەدا لەنگەر کرد و سێ چارەک نوستم.
نییە جوانێ، سەری کاسم بنێمە سەر دڵی نەرمی!
کە هیلاکیی لەشم دەرکا، خەوی سەر باوەشی گەرمی[2]
لەپڕ لە هاتەهاتی خەڵکە چاوەڕێکە ڕابووم، لیکی خەواڵوویی داچۆڕاوی سەر مێزۆچکەکەم سڕی. «بەڕێوەبەر هاتەوە».
هاتەوە با بێتەوە ناسکێ لە حەمامەوە
دەم بە پێکەنین و دەست بە سەتڵ و جامەوە[3]
یەکێک لە خەڵکە چاوەڕێکە دەنگی هەڵبڕی و وتی: «کاکە، ئەو مامەڵەیەی منی بەرێ» یەکێکی تر لە لایەوە وتی: «کاکە، من لە پێش ئەوەوە بووم» یەکێکی تر: «کاکە من لە دارەتووەوە هاتووم، بەیانی پێنج لێرە بووم».
چەند ساتێک پاش چوونەژوورەوەی بەڕێوەبەر، پرسگەوانەکە هاتە بەر لێواری دەرگاکەی و یەکیەک ناوی خەڵکە چاوەڕێکانی دەخوێندەوە. هەمووان ئاپۆرەیان لێی گرت و پشێوی و منمنۆکێیان نایەوە.
- من من من…
- ئەی ئەوەی من؟
- ئەوەی من بخوێنەرەوە من.
- کاکە ئەی من؟
- ئا بزانە ناوی من…
تەنها پشوودرێژی هێور، من بووم. تۆ بڵێی مامەڵەکەم بفرۆشنەوە؟ خۆ بۆ کوێ دەچێ؟ هەر سەرەم دێ.
لەوە نەدەچوو پرسگەوانەکە کەسێکی دەشتەکی و بێئەتەکێت بێ، بەڵام هاتەهاتی چواردەور و دەنگی بەرزیان ناچاری کردبوو دەنگ هەڵببڕێ:
- چەتۆ میرزااااااا.
- بەرێ.
- سالار بەهرام خواکەرەەەەەەەم.
- بەڵێ.
بەهرام خواکەرەم. بەهرام خا کەرەم. بەهرەم خەکەرەم. پەهرەم پەکەرەم. پەرەرەم پەرەرەم پەم پەرەرەم. دم تەک پەرەرەم پەم پەرەرەم…
پرسگەوان لەپڕ دەنگی داگرت و زۆر بە ڕێزەوە وتی: «دکتۆر هۆبین نالار مادزا». براکەم. مامەڵەکەم. زۆر لەسەرخۆیانە وتم: «بەڵێ» پرسگەوانەکە بە ڕێزەوە وتی: «دکتۆر جیان، ئەتوو عەز دەکەی فەرموو وەرە ژۆرێ»، وەڵامم دایەوە: «باشە گیان».
لە بری هۆبین هەڵستام و بۆ پرسگەکە چووم، پرسگەوانەکە بە ڕێزەوە مامەڵەکەی دامەوە و پێی وتم بچم بۆ ژووری فڵان و بێمەوە. منیش وام کرد. پاش ژووری فڵان و هاتنەوە، دووبارە مامەڵەکەم بە پرسگەوانە بەڕێزەکە دایەوە، مامەڵەکە دووبارە پێویستی بە واژۆی بەڕێوەبەر هەبوو، بەڵام لەو دەرفەتەدا ڕۆژنامەنووسێک هاتبوو و لەگەڵ بەڕێوەبەردا لە ژوورەوە چاوپێکەوتنی دەکرد. بۆیە دووبارە کەوتینەوە چاوەڕوانی.
چاوەڕێی مژدەی نەسیمم تا لە گوڵشەن دێتەوە
بەڵکە فەرمایش بکا گوڵ، بولبولم با بێتەوە[4]
دەبینم تەختم تاراج نەکراوە. هەی لەوە! خۆ ئەو کورسییە ئەتککراوە هەتەرە هەر لە خۆیەوە بوو بە تەختم!
بە سایەت وەک هوما تاجم لەسەر ناکەی ئەڕۆی ئۆغر؟[5]
بێ تاج لەسەر تەختی تاراجنەکراوم دانیشتمەوە.
هۆنو ئەمڕۆ باشپزیشکە بۆیە، دیوانی هەیە![6]
کورسییەک لەبەردەم مێزۆچکەکەمدا زیاد ببوو. لەمەودوا دەربارەکانم لەسەر ئەو کورسییە دادەنێم. دەبینم کوڕە بیست و دوو ساڵانەکە لەسەر ئەم دەربارنیشە نیشتووەتەوە: زۆر دوودڵ و ڕاڕا دیاربوو: هەردوو دەستی دەخستنە ژێر ڕانی و دەریانی دەهێنایەوە؛ زووزوو سەیرێکی دەکردم و دیسان بۆ خەیاڵەکانی خۆی سەری دادەخستەوە؛ بەردەوام کەمێک خۆی شۆڕ دەکردەوە و دەچووەوە دواوە و لە دوودڵیدا جۆلانێی بە خۆی دەکرد. چەند جارێک چورتمی دا. لە کۆتاییدا ئەم گۆمە مەنگە پڕ دوودڵییەی شێواند و وتی: «ئحم…. ئمحح…. ببوورە قوربان، جەنابت دکتۆری؟»
پرسیارەکەی لە مێشکمدا چەند جارێک زرنگایەوە. خەڵکە چاوەڕێکە، جگە لە پەستییان لە بەڕێوەبەر و ڕۆژنامەنووسە کاتنەناسەکە، هەمووان دوای بیستنی ئەم پرسیارە چاویان تێم زەقاند، چاوەڕێی وەڵامم بوون. پرسیارەکەی لە مێشکمدا: جەنابت دکتۆری؟
سەرنجم دا سێ چاوەڕێکەری نوێ هاتبوونە ناو ئاپۆراکەوە، چاکەتوپانتۆڵ-لەبەر بوون. دکتۆر نەبن! جەنابت دکتۆری؟ جەنابتان دکتۆرن؟
بێ دکتۆر دەوا و دەرمان
شێتت کردم سەرگەردان[7]
بڵێم دکتۆرم؟ درۆ دەکەم. بڵێم دکتۆر نیم؟ ئەمانە لە بەیانییەوە مناڵێکی لووسی وەک من دەبینن لێرەدا دانیشتووم، ڕێزم دەگرن، لە دەربارمدا بە پێوە وەستاون، کورسییەکەم بە دە خولەک بە جێ دەهێڵم کەس ناوێرێ لەسەری دابنیشێ. ئێستا بڵێم دکتۆر نیم یەکسەر لە بەرچاویاندا دادەڕمێم و وەک حیز سەیرم دەکەن. کوڕە دە دەی، چی نەبووە با ببێ. دڵنیای؟ نا… بەڵام خۆ بەم درۆیەم کوردستان لە چوار پارچەوە نابێ بە هەشت! بۆیە چی دەبێ با ببێ.
زۆر بە ئەسپایی وتم: «بەڵێ گیان، دکتۆرم!» وەهای فەرموو هۆنوسی هونەرمەند.
پاش وچانۆچکەیەک، کوڕە پرسی: «ئحم… دکتۆری چی؟» بێ دوودڵی وتم: «پێست»، چونکە وەک وترا، هۆبینی برام دکتۆری پێستە، خۆ ناتوانم لەمەدا درۆ بکەم.
سڵاو، من دکتۆرم. دکتۆر گیان دەرزییەکمان لێ بدە. ئەوە کاری یاریدەدەری پزیشکییە، من دکتۆرم دکتۆر. بەڵام خۆ دەزانی دەرزی لێبدەی، وانا؟ نەخێر، من هەر پزیشک نیم، دکتۆری شتێکی ترم. دکتۆری چیت؟ هیی جیۆپۆلیتیک. هیی چی؟ جیۆپۆلیتیک. چییە ئەو شتە؟ بوارێکە پەیوەندیی بە دەرزیلێدانەوە نییە. جۆ چی؟ جیۆپۆلیتیک. بمنێرن بۆ شنروێ شەش ساڵ شەڕ دەکەم، بەڵام ناوی ئەو دکتۆرییەی تۆم پێ لەبەر ناکرێ.
کاتێ کە فەرمووم: «پێست»، کوڕە کەوتەوە خەیاڵەکانی خۆی، بەڵام پاش چەند خولەکێک وتی: «ئحم… باشە دکتۆر گیان دەتوانم پرسیارێکی پزیشکییانە بکەم؟» وتم: «ئەی بۆ نایکەی؟» وتی: «ئاخر عەیب نابێ؟» منی بێئاگا، بە متمانەوە وەڵامم دایەوە: «نا دڵەکەم، شەرم لە شەرع و پزیشکیدا نییە!»
شەرع و شەرم و شەڕ و شەو و شەوارە و شەممە و شەونم و شەوبۆ و شەواشینک و شنروێ و شەمشەمە و شەمی شەوان. چلچرای شەوان. تینتارەرەران. ئەی ژیانی من. تیرارەرەران. ئەی ڕۆحی ڕەوان، ئەی گلێنەکەی دیدی بێخەوان. تینتارەرەران. لەزمە. کە ڕقم لێیە! تینتارەرەران. بەڵام گۆرانییەکی خۆش، دەنگێکی دانسقەش.
کوڕە پرسی: «ئەها… دکتۆر گیان، ئەوە دەڵێم ئەم چاڵوچۆڵی و ئاوڵانەی دەموچاوم چۆن چاک دەبێ؟» چی؟ چەلەنگ بەرەوە گۆبەنچی، تۆ ئەمڕۆ دکتۆری دکتۆر! من لەو کاتەوە لە چاوی مرۆڤێکی ئاسایی هونەرمەندەوە دونیام دەبینی، ئەم کوڕەش لەو چاوە بەدەر نەبوو. واتە کە سەیری ئەوم دەکرد، مرۆڤێکم دەدی، نەک نەخۆشێک. بەڵام دوای مشتەکۆڵەی ئەم پرسیارە، ئینجا بە چاوی کڕیارێکی نۆڕینگەکەمەوە (کە نیمە) سەیرێکی دەموچاویم کرد: ئەه برا! خۆ ئەم ژانگرتووە دەڵێی تاپڕیان بە دەموچاویدا تەقاندووە و پاشان دەموچاویان نەتر کردووە! هۆنوس ئەفەندی ئەم شەکرەت بۆ شكاند؟ وەک شکاندیشت با پێش ئەوە سەیرێکی دەموچاویت بکردایە. تینتارەرەران. کەودەن، هەموو خەڵک کێشەی دەموچاویان هەیە، کەس لە ڕوخساری خۆی ڕازی نییە، کە خەڵک دکتۆری پێست دەبینن، بە تایبەتیش لە دەرەوەی نۆڕینگەکەی خۆی، واتە بە خۆڕایی، وەک وایە کووپەڵە ئاڵتوونیان لەناو دیواردا دۆزیبێتەوە. دەبوو خۆت بۆ وەڵامدانەوەی ئەم پرسیارە ئامادە بکردایە. ستۆییەکان دەفەرمن کە دەبێ بەو شێوەیە تەماشای ژیان بکەی کە خۆی هەیە، نەک بەو شێوەیەی تۆ دەتەوێ هەبێ. ئەم هەموو سەرزەنشتەت لە ئێستادا چ یارمەتییەکم دەدا؟ خۆم ئامادە نەکردبوو، بەڵام ئێستا خۆم ئامادە دەکەم.
هێورانە، وریایانە، پشکنینئاسایانە بە دەموچاویدا چاوم گێڕا. پاشان تینێکم بەبەر خۆم دا و وتم: «هیچ نییە، دڵەکەم. کێشەت نییە»، وتی: «ئەی دکتۆر، ئەو چاڵوچۆڵییە چییە؟» بۆ خۆقوتارکردن لە کورتی بڕیمەوە و وتم: «ئاساییە. کێشە نییە». کوڕەی سوور لەسەر مەبەست پرسی: «ئاخر دکتۆر من دەمەوێ دەموچاوم ساف بێ، چیی لێ بدەم ساف دەبێ؟» مەگەر دووبارە لە دایک ببیتەوە! ئەگینا بە چی ساف دەبیتەوە؟
هەبوو نەبوو، سەردەمی زوو،
هۆنوس مادزا زۆر لە خوێندن دواکەوتبوو،
بیست و یەک ساڵی تەواو بوو
کاتێ کە گەیشتە زانکۆ،
هاوڕێیەکی بۆ دروست بوو،
سێ ساڵ لە خۆی گەورەتر بوو،
ناوی کۆروش نیپووری بوو،
بە هۆی تەمەن یان سروشتیان،
یەک زیپکەیان پێوە نەبوو بە هەردووکیان.
هەرزەیەکی خۆبەشتزان،
ڕوو وەک هەنار سوور و وێران،
هات بۆ لایان،
دەیویست ئەمیش وەکو ئەوان،
پێستی ساف بێ؛
بۆیە پرسی چۆن وای لێ بێ؟
چی لە پێستی بدا شەوان،
تا تێی بورووکێن کچان؟
هاوڕێ نوێکەی هۆنوس وتی:
نەوتی لێ بدە بەڕووتی.
بیری نەوتەکەی کۆروشی هاوڕێم کەوتبووەوە کە بەو هاوپۆلەمانی وت. پرمەیەکی قەبەی پێکەنین لە پشت کاسەسەرمەوە گڕی گرتبوو، دەیەویست بۆ دەرەوە بپرژێ، بەڵام دەبوو ئەوپەڕی کۆششم بخەمە گەڕ، چونکە خەڵکەکە هەمووان تێم زەقابوون و چاوەڕێی وەڵامێکمیان دەکرد: وەڵامێکی خۆڕایی پزیشکێک بەشکم سوودێکی بۆ ئەوانیش هەبێ.
ئەو چاکەتوپانتۆڵلەبەرانە زیاتر سەریان هێنایە پێشەوە. تۆ تەماشا چۆن بێدەنگ لێم ورد بوونەتەوە. تەواوە، دکتۆرن! چاوەڕێی هەڵهێنانەوەی ئەلفێکی هەڵەن لە منەوە تا حکومەت جوێنباران بکەن کە کێی بۆ کردوون بە دکتۆر!
سەرم لە هیرۆشیماکەی کوڕەکە نزیکتر کردەوە، وام پیشان دا کە پشکنینێکی تەواو بۆ دەموچاوی دەکەم: چەناگەیم گرت و بە خاوی ئەمدیو و ئەودیوێکم بە سەری کرد. دەمویست زیاتر کات بە خۆم بدەم تا قوتارگەیەک بدۆزمەوە.
یەکێک لە چاوەڕێکەرە کەمخوێندەوارەکان وتی: «ئاخر بڵێ ئەمە کەی کاتی تەلەفیزوێن و ڕادوێ و مادوێیە؟ بۆ دوای کار ناچی پرسیاری لێ بکەی؟ ئەم خەڵکە هەموو وەستاون… ئاخر وا نییە؟» تەنیشتەکەی بە تووڕەییەوە قسەکەی پەسەند کرد: «بەخوای وەیە برام. برێ هەی خۆڕی ئەمە کەنگی وەختی عەمەیە؟ شوغڵی خۆمم بە جێ هێشتییە و هاتویمەتێ ئێروکانێ، وا سێ سەحاتانە خەریکی ئەمەیمە. خۆڕی ئەرەوەڵا خۆڕی». «ئاخر خەتای بەڕێوەبەریشە، دەنا پێی دەوت کە دوایی بێ. ئەی وا نییە؟ خۆ کات نەبڕاوە». «پەکوو، ئەتوو دەرێی چ؟! ئەم بیگییانە بەس کامیرەی بخەنە بەردەمیان عەموو دنیایان ڕاست لە فکر دەچی. هەر ئەوەی دەزانن لەبەر کامیرەی قسان بکەن». چاوەڕێکەرێکی تر وتی: «ئەها، بەخوا لە پێنجی بەیانییەوە لێرەم، نوێژی بەیانیم لێرە کردووە». یەکێکی تر خۆی تێ هەڵقورتاند و وتی: «حەوبرا، من دووی شەو لە زەڕایەنەوە دەرچووم. دووی شەو بە ڕێ کەوتووم ئەرەوەڵا. خوای گەورە شکور کردی بە سەلامەتی گەیشتین و نوێژی بەیانیم کرد. ئینجا تۆم بینی هاتی». پیاوە زووهاتووەکەی تریش وەڵامی دایەوە: «وا بوو… ڕاست دەکەی… کە هاتم دیمی. وا بوو».
دکتۆر هۆنوسی پیشەگەر هەر خەریکی دەموچاو-پشکنینە. پرسیم: «دەخورێ؟» کوڕە تێنەگەیشت، پرسی: «گیان؟» لێیم پرسییەوە: «دەموچاوت. دەخورێ؟» وەڵامی دایەوە: «هەندێ جار». نەڵێی بیخۆ. پرسیم: «قەت وای لێ هاتووە ئەوەندە بخورێ کە سوور ببێتەوە؟» پاش بیرکردنەوەیەکی کورت، وەڵامی دامەوە:
- نەوەڵا…
- …
- بەس… هەندێ جار دەخورێ.
نەڵێی بیخۆ. نا مەیخۆ، بیخەرە چێشتەوە. کاتی خۆی دەموچاوم وشک ببووەوە. سپی دەبوو. ئادەی بپرسە. پرسیم: «سپی دەبێ؟» کوڕە پرسی: «مەبەستت چۆنە؟» پرسیم: «واتە هەست دەکەی پێست هەڵبدا و سپی بێ و وشک ببێتەوە؟» کوڕە گەنجەکە گەشایەوە و گەشکەیەکی گوم گەرموگوڕانە گرتی، وتی: «ئارەوەڵا… ئارەوەڵا زۆر جار سپی سپی دەبێ. منیش چەوری دەکەم».
ئەم کوڕە لەو کاتەوە لە دوودڵی سیخناخ بووە. تۆ بڵێی ئەم لوسکە تەڕپۆشە دکتۆرێکی باش بێ؟ بەڵام بە پرسیارەکانم ڕەوییەوە.
سێ چاکەتوپانتۆڵلەبەرە زاڵەکە جوان گوێیان شل کردووە. کەوکوژانە بۆم دانیشتوون و گوێ دەگرن.
سوڵتان مێهمەتی شەشەم بە تۆ نەبێ! دەستت پێ کردەوە؟
بوێریم ڕاپسکاند و وتم: «تازەترین زانستی سەردەم دەڵێ کە دەبێ بۆ سروشت بگەڕێینەوە، سروشت چارەی زۆر نەخۆشیی تێدایە. زانستی نوێ داوا دەکا بە پێی پێویست لە بەکارهێنانی زۆری مادەی کیمیایی دوور بکەوینەوە. ئێستا من دەتوانم مەڵحەمێکت بۆ بنووسم، بەڵام مادەی کیمیایی تێدایە و لە مەودای درێژخایەندا باش نییە. بە قسەم بکە، زۆر خوو مەدەرە دەموچاوت، ئەمە پەیوەندی بە گۆشەنیگاوە هەیە: تۆ بیرکردنەوەی خۆتت وا ڕاهێناوە کە دەموچاوت نەنگیی تێدایە، بەڵام دەتوانی ئەم بیرۆکە خراپە لەناو مێشکتدا بگۆڕی». کوڕە وتی: «ئاخر دکتۆر من دەمەوێ مەڵحەمم بۆ بنووسی!» نامەی دڵداریت بۆ دەنووسم! مەڵحەمی چی؟! لەسەر تاتە-سەهۆڵێک ناوی ڤیاگرات بە کێرسف بۆ دەنووسم، تا دەیبەیتە دەرمانخانەکە تواوەتەوە.
کە میوانداریی بەفرت کرد، مەهێڵە گەرمای بێ، نەبادا ماڵەکەت ئاو بیبا[8].
چاوەڕێی وەڵامێکە. داناییەکی تری پێ بڵێ. وتم: «دڵەکەم، ئەمە هەمووی خەیاڵکردە، ڕەنگە کەمتەرخەمیی خۆشتی تێدا بێ: تۆ زۆر خووت داوەتێ، بەڵام مەرج نییە خووپێدانە زۆرەکەت بناغەیەکی ڕاست و تەندروستی هەبێ». کاتی خۆی هەرچەند بە سابوون دەموچاوم دەشت ڕوومەتم سپی دەبوو. پێی بڵێ: «لەمەودوا بە سابوون دەموچاوت مەشۆ، سابوون بە هەموو شێوەیەک قەدەغەیە». پرسی: «ئەی بە چی بیشۆم؟» بە تەلی حاجەت! بە من چی بە چی دەموچاوت دەشۆی؟ بەهەرحاڵ، وتم: «تەنها بە ئاو، جوان گوێ بگرە: تەنها ئاو!»
ئاوی سارد لە ئاوی گەرم باشترە. پێی بڵێ: «ئەویش تەنها ئاوی سارد. ئاوی گەرم بە هەموو شێوەیەک قەدەغەیە». وتی: «وەڵا دکتۆر، من بە ئاوی لەکوڵ دەموچاوم دەشۆم». کەواتە کتلی لە ماڵیاندا بەر کەس ناکەوێ. دەبێ چەند کتلییان هەبێ؟ ئەی چەن عەلادینیان هەیە؟ بە هاوین چی دەکەن؟ دەنگی کتلیی کوڵاو: فشکککلوورر… ئەمەندە گوێی لە فشکککلوورر بووە مێشکی بە هەڵم بووە. بە سەیرلێهاتنەوە پرسیم: «چی؟ بۆچی بە ئاوی لەکوڵ؟» وتی: «دەڵێم ڕەنگە ئاوە گەرمەکە زیبکەکان بتوێنێتەوە». ئارنۆڵدی تێرمینەیتەر. ئەی بۆ خۆت هەڵنادەیتە ئاگرێکی گەورەوە و دیسان بە سافی دروست ببیتەوە؟ ئاگرەکەی بلە. نا بەکەڵک نایە. ساردە. شیشێک کەبابی لەسەر نابرژێ. وتم: «کوڕە شتی وا ناکەی بە هیچ شێوەیەک!» پرسی: «باشە دکتۆر بۆچی ئاوی سارد باشترە؟» بەڕاست کێ وتی ئاوی سارد باشترە؟ ئۆف، من وام وت. دە فەرموو بۆیشی بسەلمێنە بۆچی باشترە. هێور بە. قسەی هێورانە سەنگی خۆی هەیە. وتم: «ئاوی گەرم دەموچاو چرچ دەکا، بەڵام ئاوی سارد یارمەتیی دەموچاو دەدا زیاتر بمێنێتەوە. ئەی نابینی ئێمە شت دەخەینە فریزەرەوە؟»
کوڕە و گوێگرە کەوکوژەکان بۆ کاتێکی کەم کشومات کشانەوە. هۆنوسی دانا. هۆنوسی سۆفیا. هۆنوسی ئاسینایی. هۆنوسی ستاگیرایی کە ئەم چرکە پاڵەوانێتییەی درک پێ کرد، سەرکەوتووانە و شانازانە وتی: «ئەی چۆن!»
هۆنوسی دووەم و هۆنوسی سێیەم لە لەشی هۆنوسی یەکەم، هۆنوسی ماک جیا بوونەوە و بەرانبەری دانیشتن، سەرسامانە دەستیان خستە ژێرچەنەیانەوە و ئێستا ئەوان چاویان لە هۆنوسی ماک زەقاند. هۆنوسی دووەم سەرسامانە وتی: «هەی!… هەی!… هەی لەو…! ئەوە خۆ هەر بەڕاست خۆی لە کوڕەی داماو کرد بە پزیشک. خۆڕی ئەرەوەڵا خۆڕی!» هۆنوسی سێیەم وتی: «کوڕە حەمەهۆنوس لێی بگەڕێ، کێ ناڵێ ڕاست ناکا؟» هۆنوسی دووەم، وەک هەمیشە تووڕەوتڕۆ و ناپاراو، بەڵام مەبەستدار، وتی: «کوڕە قەوچەت نەیەت! ڕاستی چی دەکا؟ لە خۆیەوە قسە دەکا ئەو درۆزنە». هۆنوسی سێیەم، بێوەیانە وتی: «لێی بگەڕێ، با یارمەتیی بدەین لەم گۆبەنەی بۆ خۆی نایەوە ڕزگاری بکەین. تۆ تەماشای ئەو چاکەتوپانتۆڵلەبەرانە بکە بزانە چۆن بەرانبەر ئەو قسانەی دەیانکا پیش دەخۆنەوە. بسرەوە با تووشی کارەساتی نەکەین».
کوڕەی دەموچاوئاوڵاویی ڕووخەرتە بە وەڵامەکانی هۆنوسی ماک سەرسام و گەشاوەتر بوو. وتی: «دکتۆر، تا ئێستا کەس شتی وای پێ نەوتووم! ئامۆژگارییەکەشت زۆر بەجێیە. بە قسەت دەکەم». هۆنوسی ماک هەموو وشەیەک بۆ وتن بە دە پێودانگدا تێدەپەڕێنێ، توند خۆی گرتووە نەکا هیچ ورتەیەکی لار لە دەمی دەربچێ. بەقسەی چیم دەکەی؟ لەخۆمەوە قسەدەکەم. هۆنوسی دووەم، خێرا هەڵقورتا: «بەڵێ، لە خۆتەو قسە دەکەی». هۆنوسی سێیەم هێورانە وتی: «بەشێک ڕاستیی تێدایە». هۆنوسی دووەم، وتی: «هانی مەدە». دوو هۆنوسەکەی تر کەوتنە دەمەقاڵێ، هۆنوسی سێیەم پێی وت:
- چاوەڕێی چی دەکەی؟ کوڕە بۆچی ناچێ بۆ نۆڕینگەی پزیشکێکی ڕاستی؟
- لەوانەیە پارەی پێ نەبێ.
- خەستەخانەی حکومەت بە خۆڕاییە.
- خەستەخانەی حکومەت باش نییە.
- وا نییە، ئەم قسەیەت دروشمی کەسانێکی ترە کە نان و کەبابیان پێوە خواردووە. تۆ لە بری کەبابەکەی ئەوان دروشمەکەیان دەجوویتەوە.
- وا نییە.
- وایە. ئەگینا ڕۆژی خۆرگیرانەکە لە خەستەخانەی حکومەت نەشتەرگەریی ڕیخۆڵەکوێرە کراین و زۆر سەرکەوتووش بوو. بۆ سەلماندنی باشیی خۆت پێویست ناکا بەرانبەرەکەت دابڕمێنی.
لە کاتی ئەم دەمەقاڵێیەی دوو هۆنوسەکەی تردا هۆنوسی ماک کەوتەوە خەیاڵی خۆی. دۆزەخ پڕە لە ئافرەت! کەچی یەک ئافرەت لێرە نییە! وەڵامی خۆتت دایەوە. لە دۆزەخن! یەکێ نەزانێ ئێرە دۆزەخ نییە! باشە بە ڕاست خۆ دەڵێن هێشتا ڕۆژی لێپرسینەوە نەهاتووە، ئەو ئافرەتانە کێ بوون لە دۆزەخدا؟ بێدەنگییەکە گەیشتە پلەی ناقۆڵایی. شتێک بڵێ.
هۆنوسی ماک نیودیش دەمی کردەوە و وتی: «چاکە» و خێرا دەمی داخستەوە. کوڕە پرسی: «دکتۆر، دکتۆری باش لە هەولێردا کێ هەیە؟» دکتۆر فەرهاد پیرباڵ! چوزانم. وتم: «نازانم، لە هەولێر نازانم». کوڕە وتی: «چۆن دەبێ؟ ئەی ئێوەی دکتۆر دەبێ یەک بناسن». یەک و نیو دەناسین. وتم: «ئاخر من لێرە نەبووم، لە دەرەوە بووم، دەمخوێند». خێرا پرسی: «لە کوێ خوێندووتە؟» لەسەر چڵی بەر پەنجەرەی یار.
میوەی گەیشتووی زەرد و سووری باخ
جریوە و جووکەی دارستانی شاخ،
لە گەرووی شمشاڵ، لە تەلی کەمان،
گەلێ هەڵساوە ئاوازەی جوانجوان[9]
کوڕە دووبارە پرسییەوە: «لە کوێ خوێندووتە؟» نەدەبوو وەڵامی ئەم پرسیارە دوا بخەی، ئێستا وا دەزانن درۆ دەکەی. وەڵامم دایەوە: «لە کینگس کۆلێج، لە بەریتانیا». هۆبین. لەوێ. پرسی: «ئەها، ئەی نۆڕینگەت لێرە هەیە؟» هەمە؟ نیمە. هۆبین هەیەتی. من هۆنوس نیم، هۆبینم. کەواتە: «بەڵێ». پرسی: «لە کوێیە؟» وەیش! گەیشتینە ئەو جێگەیەی ئێستا بە یەک وشە دەتوانم خۆمت لێ داببڕێنم. وتم: «سلێمانی». کەچی وتی: «دە کەواتە بۆ لای تۆ دێم. لە کوێی سلێمانییە؟» خۆ کردی بە ڕاست! وازم لێ بێنە. هۆبینی داماو بیست ساڵە دەخوێنێ و هەمیشە یەکەمە، خۆی دەکوژێ و دەبڕێ بە هەزار شەڕەشەق نەخۆشێک ڕووی تێ دەکا. منیش چوار قسەم کرد وا خەریکە کڕیارێکی هەمیشەیی پەیدا دەکەم.
هۆنوسی دووەم وتی: «کەواتە بۆچی تۆش وەکو کابرا نۆڕینگەیەک دانانێی؟ خۆ تەنها بەکرێگرتنی شوێنێکی تێدەچێ، لەگەڵ تۆزێ منگەمنگکردن بە عەرەبی بەڵام بە تۆنەوە. تۆ خۆت لە تۆنبازیدا باشی». هۆنوسی سێیەم وتی: «ئێستا تێگەیشتن دونیا چۆن کار دەکا؟ حەمەهۆنوس، بۆچوونەکانت هەمیشە پشت بە ڕاستیی ڕووت دەبەستن. بەڵام دونیا تەنها بە ڕاستیی ڕووت کار ناکا. تۆ کێشەیەکی تریشت هەیە کە هەموو ڕاستییە ڕووتەکانت بە تووڕەیی دەردەبڕی. ڕەنگە ئەگەر هەموو ئەوانەی ڕاستیی ڕووت دەزانن بە هێوری و بێوەییانە بدوێن ژیان زۆر خۆشتر بێ».
هۆنوسی دووەم وتی: «واتە دونیا وایە؟ خەڵک متمانە بە پزیشکی ڕاستەقینە ناکەن، بەڵام بە منگەمنگچییەکی دەکەن؟» هۆنوسی سێیەم وتی: «مرۆڤ بوونەوەرێکی بپرس و زانینخوازە. ژیر و ناژیر هەر وان. جیاوازیی ژیر و ناژیر تەنها ئەوەیە کە ناژیر وەڵامی خێرا و کۆنکرێتیی دەوێ، بەڵام ژیر دەزانێ کە بۆ ئەو وەڵامانە جارێ ماومانە». هۆنوسی دووەم هێشتا لە گوتاری قسەکانی سێیەم تێنەگەیشت، پرسی: «ئێ؟» هۆنوسی سێیەم بەردەوام بوو: «بە بۆنەی ئەم سروشتەی مرۆڤەوە، هەزاران ساڵە بە زانیاریی بێبنەما و بەڵێنی درۆیینە مرۆڤ گەمژێنراوە. ڕاستکردنەوەی ئەم گەمژاندنە بەو پشووکورتی و تووڕەییەی تۆ نابێ، دەبێ هێورتر بی». هۆنوسی دووەم تووڕەتر بوو، کەوتە هەڕەشە: «تۆ زۆر مەڵێ. دووانی وەک ئێوە ساویلکە ئایندەیان تێکداوین. هۆنوسەفەنی، ئەوە پێت دەڵێم ها، ورتەت نەبیستم! دەمت دەشکێنم!»
هۆنوسی ماک وەڵامی نەدایەوە، وەڵامی دایەوە: «مەبەستم ئەوەیە لە پارێزگای سلێمانییە، نەک ناوشاری سلێمانی». کوڕەی ژانگرتوو یەکسەر پرسی: «ئێ قەیچێکە؟ لە کوێیە هەر دێم. تەکسییەک دەگرم یان لەگەڵ یەکێکدا دێم. بە ڕاستی ئەم مەعمولاتانە زۆر بە کەڵکم دێن». مەعمولات نا، مەعلومات. مەعلوماتیش نا، زانیاری. زانیاریش نەبوون، لەوانەشە زانیاری بووبێتن، بەڵام من سەرچاوەیەکی باوەڕپێکراو نیم، لە خۆمەوە قسە دەکەم. هۆنوسی دووەم وتی: «کەواتە کوڕە تەواوی وت: مەعمولاتە، مەعمولات هەوڵێکی نەگەیشتووە بە مەعلومات، لە لایەن کەسانێکی ناپسپۆڕەوە دەردەفیچقێن. سەرلەبەری ئەم میللەتەمان کوشتەی مەعمولاتن». دکتۆر هۆنوس وتی: «نۆڕینگەکەم لە سەیدسادقە». لەوە زیاتر نەپرسی، بپرسی لە کوێی سەیدسادقە پێت دەڵێم لە پشتی تراکتۆرێکدایە. هۆنوسی دووەم وتی: «ئەی ئەگەر بۆ ئەوێش هات؟» ئەگەر ئەوەنە کەر بێ، لە بری نۆڕینگە بێتە پشتی تراکتۆرەوە، ئەوا خۆم دەزانم چۆن دەیکەم بە پەند. ئەگەر نەوتم پێ دەرخوارد نەدا گلەییم لێ بکە. هۆنوسی دووەم وتی: «کەواتە لەگەڵ ئەو کابرایەدا جیاوازیت چی دەبێ کە لە بری دەرمان میز دەرخواردی خەڵک دەدا؟» یاسا گێل ناپارێزێ. «تۆ دەڵێی من هونەرمەندم، هونەرمەندی وا دەبێ؟» هەزار پزیشک و دانساز بۆ گەرمکردنی بازاڕی نۆڕینگەکانیان خۆیان کردووە بە هونەرمەند، قەیچێکە هونەرمەندێکیش خۆی بکا بە پزیشک؟ هۆنوسی دووەم هەڵچووەوە: «هونەرمەند دەبێ لە ئازار و سۆزی خەڵک تێبگا؛ هونەرمەند کلیلی هەموو دڵێکی پێیە، کە کلیلت پێبێ بۆچی بۆ چوونەژوورەوە دەرگا دەشکێنی؟ بۆیە خەڵک خۆی بە هونەردا هەڵدەواسێ، چونکە هونەر بەرزترین شاکاری مرۆڤایەتییە، هیچ شتێک لە سەروو هونەرەوە نییە، بۆیە هونەرمەند پێویست ناکا خۆی بە بواری تردا هەڵبواسێ. هەموو کەسێک مافی زانینی ڕاستیی ڕووتی هەیە، بەڵام تۆومانان لەترسی ئەوەی خەڵک نەزانێ چ کانزایەکی قەڵبن لە خۆتانەوە زانیاری دەدەن». هۆنوسی ماک وتی:
- لە خۆمەوە زانیاریم نەداوە، خۆم بە سەرم هاتووە.
- ئەوەت بە سەر نەهاتووە، تۆ تەنها دەموچاوت سپی دەبوو.
- هەندێ زانیاریی گشتیم پێی دا.
- ئەو پێویستی بە زانیاری و چارەی پسپۆڕانە هەیە.
- با بچێ بۆ لای کەسە پسپۆڕەکە.
- تۆ خۆتت لێی کرد بە پسپۆڕ.
- ئەو منی کرد بە پسپۆڕ.
- بتوتایە پسپۆڕ نیم.
- بە شەق لەسەر کورسییەکەم هەڵیاندەستانم.
- ئینجا چییە؟ با بە پێوە بوەستایتایە.
- بۆچی؟
- وەک ئەو خەڵکە.
- ئەو خەڵکە هەڵەن.
- تۆش هەڵەی.
- ئێستا کورسییەک لەوێدا هەبوو، چاوەڕێی دانیشتنی کەسێکی دەکرد، من کەسەکە بووم. لەم کۆمەڵگایەدا هەندێ نەریتی هەڵە هەن، یەکێک لەوانە ئەوەیە کە پیران هەر لە خۆوە گەنجان بە خوێڕی دەزانن. ئەمە هەڵەیە، ناکرێ ئەو کەسەی ئایندەی دونیای پێ دەبەخشی ئەمڕۆ لەکەداری بکەی و کەسێتیی بشکێنی. ئێمە دەبێ نەوەی ئایندە لە ڕووی دەروونی و زانیاریشەوە بۆ بەڕێوەبردنی سبەینێ ئامادە بکەین. من بە بەردەوامی لەو پیرە نابەرپرسانە ڕادەکەم کە کەسێتیم دەڕووخێنن. من یەک پارچەی تەواوم لە سەرزەنشتی نەوەی پێشوو. هێشتا نەهاتوومەتە دونیاوە ئەوان لەسەر شکستی من گرەویان کردووە.
- هەوڵ مەدە بچیتە سووچی بەرگریکردنەوە.
- مافی تەواوی خۆمە بەرانبەر ئەم هەموو تووڕەییەی تۆ و نەریتی هەڵەی نەوەی ڕابردوو بەرگری لە خۆم بکەم. بێمێشکە قژڕەشەکانی ئەمڕۆ بێمێشکە سەرسپییەکانی سبەینێن. تەنها لەبەرئەوەی کەسێک سەری سپییە واتای ئەوە نییە دانایە. ئەم سەرسپیانەی کە ڕێز لە هیچ گەنجێکی ئەمڕۆ ناگرن، بێمێشکە قژڕەشەکانی دوێنێ بوون، تەنها چاوەڕێی هەلی تەمەنیان کردووە سەریان سپی بکا بۆ ئەوەی من بچەوسێننەوە. من لە نەریتی هەڵەی نەوەی پێش خۆم بەرگری دەکەم، کەواتە هەم! کورسییەک و کەشخەیی و ڕوخسارە خانەدان-دیارەکەم منی کرد بە پزیشک، من داوای ئەمەم نەکردبوو.
- بتوتایە مامەڵەکە هیی براکەمە.
- نەمویست زانیاریی زیادە بدەم. بۆچی خەڵک بە زانیاریی زۆروبۆر سیخناخ بکەم؟
- زانیاریی زۆروبۆر نا، زانیاریی تەواو.
- پێویست نەبوو.
- ڕاستگۆ بوویتایە.
هۆنوسی سێیەم وتی: «ڕاستگۆیی هەموو کاتێک ڕاست نییە». هۆنوسی دووەم وتی: «کەواتە چ جیاوازییەکتان هەیە لەگەڵ ئەو مەلایانەی کە دەڵێن ئەگەر دوو جار لەسەر یەک دەستنوێژ بگری و بچی پشکنینی ئیکۆ بکەی، لەتاو نوووووووری ناو دڵتان ئامێری ئیکۆکە دەسووتێ!؟» هۆنوسی سێیەم وتی: «لەمەوە دەگەینە ئەو ئەنجامەی کە زۆر جار ڕووتەوپووتە ڕانەری نەزان دروست دەکەن».
- ئێ ئەم ئەفەنییە نەزان نییە! خەڵکی گەمژێنراو ژیر دەکرێ، بەڵام بەم شێوەیە نا.
- تۆ ئێستا دەتوانی بەم تووڕەییەت ئەم کوڕە گەمژێنراوە ژیر بکەی؟
- من دەستم لەمەدا نییە.
- بەڵام چاودێری.
- چاودێری ئێوەم. ئەم ئیگۆیەی ئێوە گەمژێنراو گەمژێنراوتر دەکا. زانست و زانین ئیگۆی تێدا نییە، مەبن بەو مردووی گۆڕستانانەی کە دەڵێن کار بە ئێمە نەبێ ناڕوا.
- مردووی گۆڕستان نادوێ.
- ئەوە پەندە.
- لە نێوان ئیگۆشکێنەکانی نەوەی ڕابردوو و زانست و چاکسازیدا گیرمان خواردووە. بۆ سەندنی داروەکاز[10] لە نەوەی شانشکێنی ڕابردوو کەمێک ئیگۆ پێویستە.
هۆنوسی یەکەم مشتومڕەکەی پێیان بڕی و وتی: «ئێوە دەبینن؟ هەر کە وتم نۆڕینگەکەم لە سەیدسادقە لەبەرچاویدا سووک بووم! لەبەر مشتومڕەکەتان گوێتان لێ نەبوو کە وتی: «ئەهااا!» ئەهااا چییە؟ واتە ئەگەر پزیشکێک لە سەیدسادق بوو ئیتر بێتوانا و بێئاستە؟ واتە پزیشک هەر دەبێ لە ناوشاردا بێ تا بە دانا بزانرێ؟ هۆنوسی دووەم وەڵامی دایەوە: «بەس بڵێ! ئەو شتانەی باسیان دەکەی کێشەی پزیشکان خۆیانە نەک هیی تۆ، تۆ پزیشک نیت، خەمی هونەرەکەی خۆت بخۆ نەک هیی پزیشکان. نان بۆ نانەوا…» هۆنوسی سێیەم پەندەکەی ناوبڕ کرد و وتی: «تووڕەییش بۆ تۆ». لێسسێ لاخت پووخ لێز-اختیست[11].
پرسگەوانەکە دیسان بە دەر کەوت.
لەمێوە ئەشک و ئاهی ئێمە سەرکەوت[12]
چاوەڕێکەرەکان هەمووان نمایشی هۆنوسی پزیشکیان لە بیر چووەوە، وەک بڵێی هەر نەبووبێ. دیسان خۆیان هەڵدایەوە بەردەم پرسگەوان. پرسگەوان یەکەم کەس ناوی هۆنوس… ببوورن، ناوی هۆبینی خوێندەوە، هۆنوس مامەڵەکەی وەرگرتەوە و بەپەلە و بێ ماڵئاوایی بۆ ژووری دەرچوو ڕایکرد، نووسراوەکەی دەرچوو کرد و بەو چێشتەنگاوە پێنج هەنگاوی کرد بە یەک و بە خێرایی و ڕەزمی مارسی گوستاڤ هۆڵست[13] بۆ دەرەوەی باڵەخانە تەندروستە پڕ لە سەردانکەری ناتەندروستەکەی وەزارەتی تەندروستی ڕایکرد. لەو ڕۆڵە درۆیینە کارەساتاوییەی دکتۆر هۆبین دەرچوو و کەوتەوە ڕۆڵی هۆنوسی هونەرمەند. هۆنوسی ماک. هەناسەیەکی خۆشبەختانەی هەڵمژی و وتی:
چ نازێکە،
چ میهرێکە،
چ بەختەوەرییە خۆبوون!
[1] لە ڕێکەوتی ٢٦ی ئازاری ٢٠١٥دا نووسراوە، دواتر بە چەند پڕۆسەیەکی چاککردندا ڕۆیشتووە تا لە ٢٥ی تەممووزی ٢٠١٩دا تەواو کراوە. لە ٢١ی ئابی ٢٠٢١ و دواتر لە ١ی شوباتی ٢٠٢٢دا پێداچوونەوەم بۆی کردووە.
[2] هۆنراوەی ڕازی تەنیاییی ئەحمەد هەردی.
[3] گۆرانیی هاتەوە با بێتەوەی حەسەن زیرەک.
[4] هۆنراوەی چاوەڕێی مژدەی نەسیممی مەلا ساڵحی حەریق.
[5] هۆنراوەی ئەڕۆی ئۆغری گۆران.
[6] دەسکاریکراوی نیوەدێڕێکی هۆنراوەی عاشقی بێ دڵ دەناڵێی نالی.
[7] گۆرانیی بێ دکتۆر دەوا و دەرمانی حەسەن زیرەک.
[8] هەشتەم ڕشتە-پەندی دەربەندی پەپوولەی شێرکۆ بێکەس.
[9] هۆنراوەی ئافرەت و جوانیی گۆران.
[10] پیشتر وشەی «ڕاندەستەک»م بەکارهێنابوو، بەڵام کە داروەکازم ناسی، خستمە بری. بڕوانە واتای داروەکاز لە بەشی فەرهەنگۆکدا.
[11] وتەیەکی فەڕەنسییە، (Laissez l’art pour Les artistes)، واتە: «لە هونەر بگەڕێ بۆ هونەرمەندان» هەمان واتای پەندی کوردیی: «نان بۆ نانەوا و گۆشت بۆ قەساب»ی هەیە.
[12] هۆنراوەی وەکو ڕۆژ ئەو مەهەی مەحوی.
[13] گوستاڤ هۆڵست (١٨٧٤-١٩٣٤): موزیکدانەرێکی ئینگلییە، یەکێک لە بەرهەمە بەناوبانگەکانی ناوی هەسارەکانە. هەسارەی مارس موزیکێکی تایبەتی خۆی هەیە کە بە ڕەزمێکی لەنگی پێنج-چوار نووسراوە.
فەرهەنگۆک
ئاڕنۆڵدی تێرمینەیتەر: کەسێتیی فیلمی تێرمینەیتەری دەرهێنەر جەیمس کامیرۆنە. ڕۆبۆتێکە لە شێوەی مرۆڤدا هاتووە تا خانمێک بکوژێ. ئارنۆڵد شوارتزینگەر ڕۆڵی ئەم کەسێتییە دەبینێ.
ئاسینایی: واتە کەسێک خەڵکی ئەسینای پایتەختی وڵاتی گریک بێ، لە پزیشکی چێشتەنگاوێکدا مەبەست لە ئەسینای دێرینی سەردەمی زێڕینی فەلسەفەی گریکییە.
ئیگۆ: زاراوەیەکی دەروونناسییە، بە واتای کەسێتیی خودی دەروونیی مرۆڤە. لە بنەچەدا وشەیەکی لاتینییە، بە واتای (من)، بەڵام ئەم منە منێکی دەروونییە. لە پزیشکی چێشتەنگاوێکدا مەبەست لێی ئیگۆیەکی بەرزە، واتە کەسێتییەکە ئەوەندە فیزی ناوەکیی هەیە و خۆی بە شت دەزانێ کە لە ئاستی ئاسایی زیاترە.
تاراج: وشەیەکی فارسییە، بە واتای تاڵان.
چورتم: سەخڵەتی و دەردەسەری، کارەسات، نووچبردنی کەسێک.
چەلەنگ: چالاک، توندوتۆڵ، ئازا.
دەربار: دیوەخانی پاشا.
دەربارنیش: وشەیەکی دروستکراوە، واتە شوێنێک کە کەسێتییەکانی دەرباری پاشا لەسەری دابنیشێ.
داروەکاز: گۆچانێکی زێڕینی بە مووروو و خشڵ ڕازێنراوەیە، سەرێکی وەک خاچ، یان تۆپ، یان نوشتاوەی هەیە، ئوسقوفەکان بە دەستیانەوە دەیگرن وەک هێمایەکی پێگەکەیان. لە زمانی خۆمانەییدا بە ناوە عەرەبییەکەی کە (سەوڵەجان – صَوْلَجانُ)ە ناسراوە. پێشتر لە بری ئەم وشەیە وشەی ڕاندەستەکم لێکدابوو کە لە (ڕان) و (دەستەک) پێکهێنراوە، ڕان بە واتای ڕاندن، واتە فەرمانڕەوایی، دەستەک واتە گۆچان. ئەم وشەیەم لابرد و بڕیارم دا چیتر بە کاری نەهێنم.
ڕانەر: کەسێک کە خەڵک بە ڕێوە ببا.
خەرتە: زەویی دوو جار کێڵراو، ڕووخەرتە، واتە یەکێک ڕووی وەک زەوی دوو جار کێڵرابێ.
ڕەزم: ڕیتم. ئیقاع.
ستاگیرایی: شارێکی دێرینی گریکییە، ئەریستۆ خەڵکی ئەوێ بووە.
ستۆییەکان: قوتابخانەیەکی فەلسەفییە، کرۆکی پەیامەکەی ئەوەیە کە دەڵێ: دەبێ بەو شێوەیە بەرەوڕووی ژیان بچی کە خۆی هەیە، نەک بەو شێوەیەی تۆ دەتەوێ ببێ، تۆ دەسەڵاتت بەسەر هەور و باران و ساماڵدا نییە، تووڕەیی تۆ هیچ لە بارانبارینەکە ناگۆڕێ، باشترە خۆت لەگەڵ سروشتدا ئاشت بکەیتەوە، چونکە تۆ بەشێکی لە سروشت.
سوڵتان مێهمەت: دواهەمین سوڵتانی عوسمانییەکان بوو.
سۆفیا: وشەیەکی گریکییە، واتا دانایی.
شانشکێن: کەسێک شان بشکێنێ.
شەوارە: ئەگەرچی لە پزیشکی چێشتەنگاوێکدا لەبەر واتاکەی بە کار نەهێنراوە، بەڵکو لەبەر دەنگەکەی و بۆ دووبارەکردنەوەی پیتی (ش) بە کار هێنراوە، بەڵام جۆرە تەکنیکێکە بۆ ڕاوی ئاژەڵ، ئاژەڵەکە دەخرێتە بەر ڕوناکیی زۆر، لە ئەنجامدا ناتوانێ هیچ ببینێ و دەگیرێ.
شەواشینک: ئەگەرچی لە پزیشکی چێشتەنگاوێکدا لەبەر واتاکەی بە کار نەهێنراوە، بەڵکو لەبەر دەنگەکەی و بۆ دووبارەکردنەوەی پیتی (ش) بە کار هێنراوە، بەڵام بەری دارێکە وەک بادام وایە.
کارڕایی: ڕاییبوونی کار.
کاروانکوژە: ئەستێرەی بەرەبەیان.
لەزمە: لە موزیکدا موزیکێکی زۆر کورتە کە لە پاش کۆپلەیەکی گۆرانیدا دێ، وەک «تینتارەران»ەکەی دوای «ئەی شەمی شەوان» کە هەر ئەوەشە کە هۆنوس بیری لێ دەکاتەوە.
ماک: واتە نەژاد، بناغەیی، ئەسڵ. لە سێ هۆنوسەکە (ماک) یەکەمیانە، ئەو کەسەیانە کە هەمیشە بەر خەڵک دەکەوێ و قسە دەکا.
مشتنووقاو: کەسێک مشتی نووقاو بێ کەسێکی پارەپیس و ڕەزیلە.
مێزۆچکە: لە مێز و پاشگری –ۆچکە پێکهێنراوە، واتە مێزێکی بچووک.
نۆڕینگە: عیادە.
هیرۆشیما: شارێکی وڵاتی ژاپۆنە، ئەمەریکا بە چەکی ئەتۆمی پەلاماری دا.
هەتەر: واتە کەسێکی سوور لەسەر مەبەست.
وچانۆچکە: وچان وەستانێکی کورتە، وچانۆچکە وەستانێکی کورتترە.
